4

شرح مختصری از زندگی نامه حضرت زینب(سلام الله علیها)

 

نام: زينب (زينب كبری)
معني زينب: زَين اَب: زينت و شرافت پدر، نيكو منظر، خوشبو، زيبايي
كنيه: ام كلثوم (ام كلثوم كبري)
القاب: عقيله، عقيله بني‌هاشم، عقيله الطالبين، صديقه صغري، عارفه، عالمه، فاضله، عابده، زاهده، عالمه غير معلمه، فهمه غير مفهمه، محبوبه المصطفي، نائبه الزهرا، شريكه الحسين، امنيه الله، ناموس كبريا و … .
نام پدر: علی بن ابيطالب(عليها السلام)
نام مادر: فاطمه بنت رسول‌الله(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم)
تاريخ تولد: ۵ جمادي الاولي سال ۶ هجرت
محل تولد: مدينه منوره
نام همسر: عبدالله بن جعفر بن ابيطالب
فرزندان:علي، محمد، عون، اكبر، عباس، ام كلثوم
تاريخ وفات: ۱۵ رجب(۶۱ هجري)
محل دفن: دمشق و به قولي در مصر
__________________________________________________

 

روز پنجم جمادي الاولی در هر سال، روز مبارکی است؛ ميلاد با سعادت اسوه صبر و پايداری، حضرت زينب (عليهاالسلام) که «روز پرستار» نام گرفته است. در اين روز، بانويي پا به عرصه وجود نهاد که آموزگار ايثار و فداکاري بود.
او که توانست با پيام رسانی شايسته، از بازماندگان حادثه جان سوز عاشورا نيز به نيکويي پرستاری کند و لقبِ «بزرگ پرستار هميشه تاريخ» را زيبنده خود کند. او بزرگ پرستاری است که در سال های گوناگون حيات خود، از پنج امام بزرگوار، پرستاری کرده است؛ حضرت علی (عليه السلام)، به هنگام ضربت خوردن، امام حسن مجتبی در هنگام مسموميت، امام حسين (عليه السلام) در لحظات تنهايی و غربت، امام سجاد (عليه السلام) در رويارويی با سوز تب جان سوز، و از امام محمد باقر (عليه السلام) به همراه کودکان صحرای کربلا. نام زينب، اين پرستار جاودان هميشه تاريخ، هميشه بر تارک زمان می درخشد و همگان را به ياد صبر، مقاومت و ايثار می اندازد.


علت نامگذاری روز ميلاد باسعادت حضرت زينب(سلام الله عليها) به روز پرستار به خاطر دو وجه است:
۱ – تجليل از مقام شامخ و شخصيت والای حضرت زينب(سلام الله علیها) است که با برگزاری اين مراسم يادی از اين بزرگ بانو می شود و باعث الگو سازی در جامعه می شود.
۲ – تقويت روحيه زينب گونه در ميان پرستاران و تقدير و تشکر از زحمات و نقش پرارزش پرستار در جامعه.

پرستاري، حرفه‌اي مقدّس و ارزشمند است؛ به طوری که رسول خدا (صلي الله عليه و آله) ، پرستار را در قيامت، همنشين ابراهيم خليل می داند و می فرمايد: «هر کس يک شبانه روز از بيماری پرستاری کند، خداوند او را با ابراهيم خليل محشور می کند».
اميرمؤمنان، حضرت علی (عليه السلام)، در فرمايشی زيبا می فرمايد: «خوشا به حال آن که به بندگان خدا، نيکی کند و برای آخرت خود زاد و توشه برگيرد».
حال با توجه به اين حديث گران مايه، می ‌توان پی برد پرستاران که شبانه روز در پی برطرف ساختن گرفتاری های بيماران و درمان آنها هستند، به چه پاداشی می رسند و نزد خداوند متعال، چه جايگاه و مقامی دارند.

Copyright © 1387/11/11 - 1396 zohoor.ir تمام حقوق مادی و معنوی برای پایگاه نشر معارف قرآن و ولایت محفوظ است.
Template Design:Akin Group
بازگشت به بالا