4

مختصری از زندگی نامه آیت الله العظمی میرزا حسین نوری (محدث نوری)

 

نام کامل: حسین بن محمد تقی بن علی محمد نوری طبرسی
لقب: محدث نوری
زادروز: ۱۸ شوال سال ۱۲۵۴ قمری
زادگاه: نور
تاریخ درگذشت: ۲۷ جمادی‌الثانی ۱۳۲۰
_______________________________________________________


علامه محدث نوری در ۱۸ شوال ۱۲۵۴ه.ق در روستای یالو، از روستاهای اطراف شهرستان نور در استان مازندران، چشم به دنیا گشود.
پدر آن مرحوم علامه میرزا محمد تقی نوری طبری از بزرگترین دانشمندان و فقهای مازندران و از پیشوایان مورد اطمینان مردم و مرجع تقلید جمعی از شیعیان و خود ، از جمله شاگردان بنام حکیم آیت الله ملاعلی نوری بود.
مرحوم محدث نوری دائی و پدر خانم شهید حاج شیخ فضل الله نوری بود که این شهید از مظاهر و مفاخر اسلام و تشیّع و از بنیانگذاران حکومت اسلامی بر مبنای ولایت فقیه است.
به تعبیر علامه شیخ آقا بزرگ تهرانی «علامه نوری از بزرگترین ؛ قدیمی ترین و بزرگوارترین اصحاب مجدّ بزرگ ، میرزای شیرازی بود و آثار به جای مانده از نهضت تنباکو حکایت از نقش اساسی مرحوم محدث نوری در همکاری و همراهی با استادش در این نهضت دارد.

علامه حاج میرزا حسین محدث نوری در میان علما به «خاتم المحدثین » لقب یافته؛ کسی که آیت الله العظمی میرزای بزرگ شیرازی در تقریظی بر کتاب «بدر مشعشع مرحوم محدث نوری» او را علامه زمان و نادره دوران نامید.
ایشان در میان خواص به علامه نوری؛ میرزای نوری؛ محدث نوری و حاجی نوری ملقب بوده است. میرزا حسین نوری، محدث و رجالی بزرگ و چهره سرشناس علمای شیعه در قرن چهاردهم هجری به شمار می‌آید.
محدث نوری، پیوسته ملتزم به وظایف شرعی بود و برای هر ساعتی از شبانه روز برنامه‌ای داشت که از آن تخلف نمی‌کرد.
یکی از شاگردانش، برنامه زندگی وی در نجف اشرف را این گونه بیان می‌فرماید:
زمان نوشتن وی بعد از نماز عصر تا هنگام غروب بود و زمان مطالعه وی بعد از نماز عشا تا هنگام خواب بود. او همیشه با وضو می‌خوابید و شب‌ها هم کم می‌خوابید، دو ساعت قبل از طلوع فجر بیدار می‌شد و وضو می‌گرفت. یک ساعت قبل از طلوع فجر به حرم حضرت امیرمؤمنان علی (علیه‌السّلام)، مشرف می‌شد و این برنامه در زمستان و تابستان ادامه داشت. او پشت «درب قبله» می‌رفت و نماز شب می‌خواند تا سید داود نائب، کلید دار حرم، می‌آمد و در را باز می‌کرد و محدث نوری اولین کسی بود که وارد حرم می‌شد. بعد از طلوع فجر، نماز صبح را به جماعت اقامه می‌کرد و تا هنگام طلوع خورشید به تعقیبات نماز و دعا می‌پرداخت.
او سعی بر آن داشت تا هر چه بالای منبر می‌گوید یقینی باشد و مطالب مشکوک را مطرح نمی‌کرد و هنگام ذکر مصیبت اهل‌بیت (علیهم‌السّلام)، اشک بر محاسن شریفش جاری می‌شد.
یکی از سنتهایی که در زمان شیخ انصاری رواج داشت، زیارت امام حسین (علیه‌السّلام)، با پای پیاده بود. بسیاری از بزرگان و علما با پای پیاده به زیارت کربلا می‌رفتند؛ اما این سنت در زمان محدث نوری به فراموشی سپرده شده بود و از علائم فقر و نداری به شمار می‌آمد.
با عزم و همت محدث نوری این سنت نیز دوباره زنده شد. او چارپایانی را برای حمل بار کرایه می‌کرد و با پای پیاده با یاران و شاگردان خود به زیارت امام حسین (علیه‌السّلام)، می‌رفت.
این کار آنها بسیار مورد استقبال مردم و علما و بزرگان قرار گرفت و جمعیت فراوانی به آنها ملحق شدند که گاهی تعداد خیمه‌های آنها به بیش از ۳۰ خیمه ی بیست تا سی نفره می‌رسید.

* برخی از آثار و تألیفات علامه محدث نوری :
۱. دارالسلام
۲. کلمه طیّبه
۳. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل (که مرجع فقها و مجتهدان است)
۴. نجم الثاقب
۵. شاخه طوبی
۶. دیوان شعر به نام مولودیه نزدیک به هزار بیت.
۷. لوءلوء و مرجان(در رد خرافات ساخته شده در ساحت مقدس حماسه عاشورا)

سرانجام پس از ۶۶ سال، عمر پر برکت که سراسر خدمت به اسلام، قرآن و سنت بود در ۲۷ جمادی ۱۳۲۰ هجری قمری در نجف اشرف دیده از جهان بربست و در جوار مولای متقیان حضرت علی(علیه السلام)، در سومین ایوان شرقی باب القبله به خاک سپرده شد.

نوشتن نظر

چون در این سایت شناسایی پیام دهنده حتی با ایمیل و آی پی فرعی آسان است لذا عواقب قانونی ارسال پیام های حاوی توهین متوجه ارسال کننده می باشد!

Copyright © 1387/11/11 - 1397 zohoor.ir تمام حقوق مادی و معنوی برای پایگاه نشر معارف قرآن و ولایت محفوظ است.
Template Design:Akin Group
بازگشت به بالا