4

زندگینامه آیت الله بهجت(ره)

 

* ولادت :
آیت الله العظمی محمد بهجت فومنی در اواخر سال ۱۳۳۴ ه.ق(۱۲۹۵ه.ش) در خانواده ای دیندار و تقوا پیشه، در شهر مذهبی فومن واقع در استان گیلان، چشم به جهان گشود. هنوز ۱۶ ماه از عمرش نگذشته بود که مادرش را از دست داد و از اوان کودکی، طعم تلخ یتیمی را چشید.
کربلایی محمود بهجت، پدر آیت الله بهجت از مردان مورد اعتماد شهر فومن بود و در ضمن اشتغال به کسب و کار، به رتق و فتق امور مردم می پرداخت و اسناد مهم و قباله ها به گواهی ایشان می رسید. وی اهل ادب و از ذوق سرشاری برخوردار بوده و مشتاقانه در مراثی اهل بیت (علیهم السلام) به ویژه حضرت ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) شعر می سرود، مرثیه های جانگدازی که اکنون پس از نیم قرن هنوز زبانزد مداحان آن سامان است.


* تحصیلات :
تحصیلات ابتدایی را در مکتب خانه فومن به پایان برد، و پس از آن در همان شهر به تحصیل علوم دینی پرداخت. پس از طی دوران مقدماتی تحصیلات دینی در شهر فومن، به سال ۱۳۴۸ ه.ق ، هنگامی که تقریباً ۱۴ سال از عمر شریفش می گذشت به عراق مشرّف شد و در کربلای معلّی اقامت گزید.
آیت الله بهجت حدود چهارسال در کربلای معلّی می ماند و از فیوضات سید الشهداء (علیه السلام) استفاده نموده و به تهذیب نفس می پردازد و در طی این مدت ، بخش معظمی از کتابهای فقه و اصول را در محضر استادان بزرگ آن دیار مطهّر می خواند.
در سال ۱۳۵۲ه.ق. ، برای ادامه تحصیل به نجف اشرف مشرّف می گردد و قسمتهای پایانی سطح را در محضر آیات عظام از آن جمله مرحوم آیت الله آقا شیخ مرتضی طالقانی به پایان می رساند.


* استادان بر جسته فقه و اصول:
 آیت الله بهجت پس از اتمام دوره سطح و درک محضر استادان بزرگی چون آیات عظام: آقا سید ابوالحسن اصفهانی(ره)، آقا ضیاء عراقی(ره)، و میرزای نائینی(ره)، به حوزه گرانقدر و پر محتوای آیتِ حقّ "حاج شیخ محمد حسین غروی اصفهانی (ره)"، معروف به کمپانی وارد شد و در محضر آن علامه کبیر به تکمیل نظریات فقهی و اصولی خویش پرداخت، و به یاری استعداد درخشان و تأییدات الهی از تفکرات عمیق و ظریف و دقیق مرحوم علامه کمپانی، که دارای فکری سریع و جوّال و متحرک و همراه با تیز بینی بوده، بهره ها برد.


* سیر و سلوک وعرفان:
در ضمن تحصیل و پیش از دوران بلوغ، به تهذیب نفس همّت گمارده و در کربلا در تفحّص استاد و مربی اخلاقی بر آمده و به وجود آقای قاضی که در نجف بوده، پی می برد و پس از مشرف شدن به نجف اشرف از استاد برجسته خویش آیت الله شیخ محمد حسین اصفهانی کمپانی استفاده های اخلاقی می نماید. آیت الله بهجت، اشارات ابن سینا و اسفار ملا صدرا را نزد مرحوم آیت الله سید حسن بادکوبه ای فرا گرفته است.


* هجرت :
ایشان بعد از تکمیل دروس، در سال ۱۳۶۳ ه.ق موافق با ۱۳۲۴ ه.ش ، به ایران مراجعت کرده و چند ماهی در موطن خود ، فومن اقامت گزید و بعداً در حالی که آماده بازگشت به حوزه علمیه نجف اشرف بود، قصد زیارت حرم مطهر حضرت معصومه (علیها السلام) و اطّلاع یافتن از وضعیت حوزه قم را کرد، ولی در طول چند ماهی که در قم توقف کرده بود، خبر رحلت استادان بزرگ نجف، یکی پس از دیگری شنیده می شد، لذا ایشان تصمیم گرفت که در شهر مقدس قم اقامت کند.
استادان ایشان در قم:
آیت الله العظمی حجت کوه کمره ای، حضرت آیت الله العظمی بروجردی


* تدریس :
آیت الله بهجت در همان ایام که در درس آیات عظام اصفهانی، کمپانی و شیرازی حضور می یافت، ضمن تهذیب نفس و تعلم، به تعلیم هم می پرداخت و سطوح عالیه را در نجف اشرف تدریس می کرد. ایشان بیش از چهل سال به تدریس خارج فقه و اصول اشتغال داشتند.

 * تألیفات:
الف) کتابهای چاپ شده:
۱. رساله توضیح المسائل (فارسی و عربی)
۲. مناسک حجّ وسیله النجاة جامع المسائل سفر به عالم.
۳.وسیلة النجاة(نظرات فقهی ایشان)
۴.جامع المسائل

آیت الله بهجت (ره) قرآن را اسباب تفکر و تعقل انسان می دانست و می فرمود:«اگر کسی دلش برای حضرت حجت(عج) تنگ شد به قرآن نگاه کند. نگاه کردن به قرآن، حضرت حجت(عج) و خانه کعبه یک حکم دارد. آیت الله بهجت(ره) قرآن را اسباب تفکر و تعقل انسان می دانست.»
 
رحلت: غروب یکشنبه،۱۳۸۸/۰۲/۲۷

نوشتن نظر

Copyright © 1387/11/11 - 1397 zohoor.ir تمام حقوق مادی و معنوی برای پایگاه نشر معارف قرآن و ولایت محفوظ است.
Template Design:Akin Group
بازگشت به بالا