4

مختصری از زندگی نامه خواص دارای ژن برتر از لقمه حلال ، شهید علی اکبر شیرودی



علی اکبر شیرودی، در ۲۰ دی ماه ۱۳۳۴، در شیرود تنکابن به دنیا آمد.
 وی دوران ابتدایی و دبیرستان را در تنکابن پشت سر گذاشت. سپس به تهران رفت و پس از طی مراحل جذب در هوانیروز و آموزش خلبانی، به اصفهان اعزام شد.
 
شهید شیرودی با اتمام تحصیلات متوسطه در سال ۱۳۵۱، وارد ارتش شد و دوره مقدماتی خلبانی را در تهران به پایان رساند . سپس دوره هلی کوپتری کبرا را ، در پادگان اصفهان دید و با درجه ستوانیاری فارغ التحصیل شد .

وی پس از سه سال خدمت در ارتش به کرمانشاه رفت و با شهید کشوری و چند نفر دیگر آشنا شد. با اوج گرفتن جریانات انقلاب اسلامی، از ارتشیانی بود که به صفوف راهپیمایان پیوست و به دستور حضرت امام ؛ مبنی بر فرار سربازان از پادگان ها، او نیز خارج شد.

پس از خروج از پادگان، درصدد تشکیل گروهی چریکی بر آمد و با تعدادی از دوستانش در کرمانشاه، در این زمینه اقدام کرد تا اینکه امام به میهن بازگشتند و انقلاب به پیروزی رسید .

زمانی که جنگ کردستان آغاز شد؛ شیرودی و چند تن دیگر از خلبانان وارد جنگ شدند و او ساعتی، از جنگ فاصله نگرفت و چنان جنگید که شهید دکتر چمران او را ستاره درخشان جنگ کردستان می نامید و شهید تیمسار فلاحی نیز، او را ناجی غرب و فاتح گردنه ها و ارتفاعات آربابا ، بازی دراز ، میمک و دشت ذهاب و پایگاه ابوذر معرفی می کرد .

شهید شیرودی، بالاترین ساعت پرواز در جنگ را، در جهان داشت و با بیش از ۴۰ بار سانحه و بیش از ۳۰۰ مورد اصابت گلوله به هلی کوپترش، ولی باز سرسختانه می جنگید و همیشه عاشق به تمام معنی بود.

با شروع جنگ تحمیلی در ۳۱ شهریور ماه سال ۱۳۵۹، به منطقه کرمانشاه رفت. وی هنگامی که شنید بنی صدر دستور داده پادگان تخلیه و انبار مهمات منهدم شود، از دستور سرپیچی کرد و به دو خلبانی که با او همفکر بودند، گفت :
"ما می مانیم و با همین دو هلی کوپتری که در اختیار داریم، مهمات دشمن را می کوبیم و مسئولیت تمرد را می پذیریم".
در طول ۱۲ ساعت پرواز بی نهایت حساس و خطرناک، این شهید به عنوان تنها موشک انداز، پیشاپیش دو خلبان دیگر به قلب دشمن یورش برد. شجاعت و ابتکار عمل این شهید، نه تنها در سراسر کشور، بلکه در تمام خبرگزاری های مهم جهان منعکس شد. بنی صدر برای حفظ ظاهر، دو هفته بعد به او ارتقاء درجه داد، اما خلبان شیرودی درجه تشویقی را نپذیرفت و تنها خواسته اش این بود که کارشکنی های بنی صدر و بی تفاوتی برخی از فرماندهان را به عرض امام (ره) برساند.
در همان ایام، به دستور فرماندهی هوانیروز چند درجه تشویقی گرفت و از ستوانیار سوم خلبان به درجه سروانی ارتقاء یافت، اما طی نامه ای به فرمانده هوانیروز کرمانشاه، در ۹ مهر ۱۳۵۹ چنین نوشت:
« اینجانب ، خلبان پایگاه هوانیروز کرمانشاه می باشم و تا کنون برای احیای اسلام و حفظ مملکت اسلامی در کلیه جنگ ها شرکت نموده ام، منظوری جز پیروزی اسلام نداشته ام و به دستور رهبر عزیزم به جنگ رفته ام. لذا، تقاضا دارم درجه تشویقی که به اینجانب داده اند، پس گرفته و مرا به درجه ستوانیار سومی که بوده ام، برگردانید.»

شهید شیرودی، امام (ره) را در حد یک مرد الهی و کسی که هیچ گاه اشتباه نمی‌کند قبول داشت، همیشه این را می‌گفت، حتی در یکی از سخنرانی‌هایش گفته بود:
« اگر امام(ره) بگوید هر دو فرزندت را قربانی کن ، درنگ نمی‌کنم و این کار را انجام می‌دهم؛ چون معتقدم امام اشتباه نمی‌کند.
زمانی که در جبهه بود، وقتی سران مملکت برای بازدید به جبهه می‌رفتند، به آنها می‌گفت :
« از قول ما به امام بگویید تا آخرین نفس و تا آخرین قطره خون، اینجا ایستاده‌ایم. به امام بگویید اینجا در جبهه‌ها مؤمن می‌جنگد نه متخصص.»
منکر دانش و تخصص نبود، اما معتقد بود دانشی که در کنارش تعهد باشد، حتی با دست‌های خالی پیش‌ می‌رود.

امیر سرتیپ خلبان شهید علی اکبر شیرودی در فرازی از وصیت نامه خود می‌گوید:
« هنگامی که پرواز می‌کنم احساس می‌کنم همچون عاشق به سوی معشوق خود نزدیک می‌شوم و در بازگشت، هر چند پروازم موفقیت‌آمیز بوده باشد، مقداری غمگین هستم؛ چون احساس می‌کنم، هنوز خالص نشده‌ام تا به سوی خداوند برگردم. »

شیرودی در هشتم اردیبهشت سال ۶۰، پس از انجام مأموریت خود در منطقه "بازی دراز" و  پس از شکست سنگین دشمن، به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

پیکر پاک و مطهرش، در گلزار شهدای شیرود به خاک سپرده شد.

نوشتن نظر

چون در این سایت شناسایی پیام دهنده حتی با ایمیل و آی پی فرعی آسان است لذا عواقب قانونی ارسال پیام های حاوی توهین متوجه ارسال کننده می باشد!

Copyright © 1387/11/11 - 1397 zohoor.ir تمام حقوق مادی و معنوی برای پایگاه نشر معارف قرآن و ولایت محفوظ است.
Template Design:Akin Group
بازگشت به بالا