4

مختصری از زندگی نامه خواص دارای ژن برتر از لقمه حلال ؛ شهید سرتیپ سید موسی نامجو


سرلشکر سید موسی نامجو از نظامیان عالی‌رتبه نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران و وزیر دفاع جمهوری اسلامی ایران بود.

وی در ۲۶ آذرماه سال ۱۳۱۷ در بندر انزلی بدنیا آمد و پس از طی دوران تحصیلات ابتدائی و متوسطه به دانشکده افسری راه یافت و پس از گذراندن دوره آن دانشکده ، وارد دانشکده نقشه برداری شد و با درجه مهندسی در همان رشته فارغ التحصیل گردید .

در همان دوران جوانی و نوجوانی هر از چند گاهی به زيارت امام(ره) می رفت و اين ديدارها در زندگی او تأثير زيادی داشت. هميشه با وضو بود و هفته‌اي چند روز روزه می‌گرفت. پس از چندی با اين‌كه امام(ره) به تركيه تبعيد شدند، ولی تحول فكری سيد موسی پا بر جا ماند و او توانست در بعضی از دوستان نزديكش نيز تحولی ايجاد كند...

از سال ۵۰ كه فعالیت سیاسی خصوصاً برای ارتش خطرناك بود، شهید نامجو نوارها و اعلامیه‌های امام را پخش و جابجا می‌كرد. نام وی در لیست رژیم شاه بود و به گونه‌ای كه اگر انقلاب نمی‌شد،‌ اعدامش حتمی بود.

شهید نامجو در زمان پیروزی انقلاب اسلامی ، عضو هیأت علمی دانشکده افسری بود و سپس به سمت فرماندهی آن دانشکده منصوب شد .

پس از شهادت دکتر مصطفی چمران ، شهید نامجو از سوی امام خمینی رهبرکبیر انقلاب اسلامی به عنوان نماینده ایشان در شورای عالی دفاع انتخاب شد.

او هنگامی که در ستاد مشترک بود و زمانی که فرمانده دانشکده افسری شد و بعد از آن به عنوان وزیر دفاع انتخاب گردید ، در تمام آن مسئولیت ها هیچ گونه تغییر منفی در روحیه اش پیدا نشد و همیشه همان نامجوی مخلص بود .

او يك سرباز برجسته و با تمام وجود عاشق امام(ره) بود. زمانی كه بنی‌صدر برای سوار شدن به بالگرد، وارد محوطه چمن دانشگاه افسری شد و شعار «فرمانده كل قوا، خمينی روح خدا» را شنيد، گفت: «دانشگاه افسری هم از دست رفت!.»
نامجو به عنوان فرمانده دانشگاه افسری، پشت تريبون رفت و پس از ذكر نام خدا با چشمانی اشكبار گفت: «هل من ناصر ينصرنی؟» اين كلام او اشك از ديدگان همه جاری كرد. بلافاصله ادامه داد: «عزيزان! عراق تا پشت دروازه‌هاي اهواز رسيده است، ما احتياج به نيرو داريم تا با اين تجاوز مقابله كنيم.»
 
پس از پایان عملیات ثامن‌الائمه، شهید نامجو به همراه تعدادی از مسئولان ارتش و شورای عالی دفاع، برای سرکشی به جبهه آبادان رفت. پس از بازدید تصمیم به بازگشت گرفتند.
هواپیمایی که حامل تعدادی از مجروحین بود، آماده شد و نامجو، سرلشکر فلاحی و سرتیپ فکوری، یوسف کلاهدوز و محمد جهان‌آرا به طرف هواپیما رفتند. در پای هواپیما یکی از نمایندگان مجلس که برای بدرقه آمده بود، از نامجو پرسید: «شما کجا می‌روید؟» او با لبخند گفت: «به کربلا!»

ساعتی بعد در شامگاه هفتم مهرماه ۱۳۶۰، خبر سقوط هواپیما و شهادت گروهی از بهترین‌ها، دل امام(ره) را اندوهگین ساخت.

مزارش در قطعه ۲۴ بهشت زهرا تهران، میعادگاه عاشقان راه ولایت است‌.

Copyright © 1387/11/11 - 1397 zohoor.ir تمام حقوق مادی و معنوی برای پایگاه نشر معارف قرآن و ولایت محفوظ است.
Template Design:Akin Group
بازگشت به بالا