4

 

تست انسانيت و شرافت 

ليست كسانى كه مخالف راى دادن و حضور مردم در صفوف راى گيرى هستند وديگران را هم تشويق به راى ندادن ميكنند 

آمريكاى جنايتكار (شيطان بزرگ)

اسرائيل غاصب و كودك كُش 

انگليس روباه صفت واُمُ الفتنه

قاتلان حاج قاسم 

قاتلان شهداى هسته اى

اروپاى استعمار گر

منافقين جنايتكار

اپوزوسيون بى غيرت وشرف

و تمام كسانى كه تلاش ميكنند مردم را از انقلاب مأيوس نمايند

 

بمناسبت مبعث نبى مكرّم اسلام. حضرت ختمى مرتبت(صلي الله عليه وآله وسلم)

  توصیف نماز های پیامبر صلی الله عليه وآله وسلم 
چگونه می توان عالیترین عبادت بنده را از جانب برترین بنده خدا که شکوه و زیبایی خضوع و خشوعش زبانزد کائنات است، توصیف کرد؟ امام محمد باقر علیه السلام در توصیف نماز پیامبر صلوات الله می فرمایند: «رسول الله، از آغاز روز تا زوال خورشید هیچ نماز نمی گزارد و هنگام زوال، هشت رکعت نماز می خواند که همانا نماز توابین (توبه کنندگان) است. در این هنگام از شبانه روز درهای آسمان به روی بندگان گشوده می شود و دعا پذیرفته می شود، خداوند به نظر رحمت به بندگانش می نگرد و نسیم رحمت الهی بر آنان می وزد. پس هنگامی که سایه به اندازه یک ذراع (تقریبا دو وجب معادل چهل و پنج سانتیمتر) باز می گشت، چهار رکعت نماز ظهر را اقامه می کردند و سپس دو رکعت و دو رکعت دیگر نافله به جای می آوردند. و هنگامی که سایه به اندازه یک ذراع دیگر باز می گشت چهار رکعت نماز عصر را اقامه می کردند و بعد از مغرب چهار رکعت نماز می خواند و پس از آن نمازی می خواند تا هنگامی که شفق فرو رود و پس از آن نماز عشا را به جای می آورد. سپس به بستر می رفت  و می خوابید تا شب از نیمه می گذشت. آنگاه برخاسته و هشت رکعت نماز شب می خواند و در پاره چهارم شب، سه رکعت نماز وتر و شفع را اقامه می کرد و با خدا سخن می گفت وحاجاتش را مطلبید و طلب استغفار می کرد. سپس دو رکعت نماز نافله صبح را به هنگام سپیده فجر می خواند و پس از آن دو رکعت نماز صبح را به هنگام گسترانیده شدن سپیده صبح بر زمین می خواند. این رسم نماز گزاردن رسول خدا حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم بود تا هنگام وفات.» 

اهمیت نماز در سیره و سخن پیامبر اکرم(ص)

نحوه خواندن نمازهای فرادی و نمازهای جماعت
توجه به همه ی جوانب در هنگام نماز جماعت از ویژگیهای بارز پیامبر اکرم صلی الله بود. رعایت حال بیماران و اشخاص ناتوان و مادرانی که طفل صغیر داشتند و … در نماز های جماعت باعث میشد که ایشان نمازهای جماعت را کوتاه بخوانند و به یاران و اصحاب خود نیز سفارش می کردند که: «هرگاه خواستید با مردم نماز جماعت برپا کنید، نماز را کوتاه کنید، چرا که در میان مردم اشخاص ناتوان و کهنسال و بیمار نیز هست. اما هر گاه خواستید به تنهایی نماز بخوانید، می توانید هر قدر که مایلید نمازتان را طولانی نمایید» 

سیره پیامبر صلوات الله در نحوه نماز خواندن، اینگونه بود که در نهایت آرامش، اوج کمال و صحت قرائت و بیان، به احوالات مأمومین واقف بود و حال ضعیف ترین آنها را رعایت می کرد. انس بن مالک روایت می کند که: «ما صلیت وراء امام قط اخف صلاتا و لا اتم من النبی صلی الله علیه»: هرگز پشت سر هیچ امام جماعتی نماز نخواندم که نمازش کوتاه تر و کامل تر از نماز پیامبر صلوات الله باشد.

در حدیث دیگری آمده که: « وَ کَانَ مُعَاذٌ یَؤُمُّ فِی مَسْجِدٍ عَلَی عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ (ص) وَ یُطِیلُ الْقِرَاءَهَ وَ إِنَّهُ مَرَّ بِهِ رَجُلٌ فَافْتَتَحَ سُورَهً طَوِیلَهً فَقَرَأَ الرَّجُلُ لِنَفْسِهِ وَ صَلَّی ثُمَّ رَکِبَ رَاحِلَتَهُ فَبَلَغَ ذَلِکَ رَسُولَ اللَّهِ ص فَبَعَثَ إِلَی مُعَاذٍ فَقَالَ یَا مُعَاذُ إِیَّاکَ أَنْ تَکُونَ فَتَّاناً عَلَیْکَ بِالشَّمْسِ وَ ضُحَاهَا وَ ذَوَاتِهَا.»: معاذ بن جبل (یکی از صحابه پیامبر و از انصار) که در یکی از مساجد مدینه امام جماعت بود، روزی در نماز جماعت سوره‌ ای طولانی را قرائت کرد. وی نماز را آنقدر طول داد، که مردی (پیرمردی) که در آن نماز جماعت شرکت کرده بود، در اثر خستگی و ناتوانی طاقت نیاورد، و نتوانست نماز خود را به جماعت و همراه معاذ به پایان برساند. از این رو، وی در میانه ی  نماز قصد فرادی نمود، سپس نماز خود را تمام کرد، سوار اسبش شد و به سراغ کار خود رفت. وقتی خبر این ماجرا و طولانی کردن نماز جماعت توسط معاذ، به اطلاع پیامبر گرامی اسلام صلوات الله رسید، آن حضرت دستور دادند معاذ را احضار کنند. آن‌گاه پیامبر اکرم صلی الله به او فرمودند: ای معاذ دیگر این طور نباشد که مردم را از نماز جماعت فراری بدهی، بلکه در نماز جماعت سوره‌های کوتاه مثل سوره شمس و ضحی را قرائت کن و حال ضعیف ترین مأموم خود را در نظر بگیر»

حالات پیامبر به هنگام نماز
اشتیاق وصف ناپذیر پیامبر اکرم صلوات الله برای نماز و منجات با خدا، حال ایشان را دگرگون می کرد. به حدی که وقتی برای نماز مهیا می شد، از شدت ترس از خدا، رنگ از چهره اش می پرید و از شدت خضوع و خاکساری، به سان جامه ای به کنار افتاده! می شد  در عین اینکه معصوم و بری از گناه بود، از ترس خدا، چنان می گریست که نمازگاهش بر اثر اشک، تر می گشت.

  پس از نزول سوره مزمل و آیات: «یا ایها المزمل، قم الیل الا قلیلا»:

 ای جامه به خود پیچیده! برای عبادت برخیز مگر اندکی از شب، تمام شب را به عبادت برمی خاست تا طلوع فجر. به حدی که پاهایشان ورم می کرد. از آن پس جبرئیل بر ایشان نازل شد و آیات اول سوره طه را بر ایشان تقدیم کرد: «طه، ما انزلنا علیک القرآن لتشقی»: طه! ما قرآن را بر تو نازل نکردیم که از کثرت عبادت خدا و جهد و کوشش در هدایت خلق خویشتن را به رنج بیافکنی.

پاداش نماز مؤمن از زبان رسول الله
پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله و سلم در حالى که تبسمى بر لب داشتند، آسمان را نگاه مى کردند. یکی از اصحاب علت را جویا شد. پیامبر اکرم صلوات الله فرمودند: «به آسمان نگاه می کردم، دیدم دو ملک به زمین آمدند تا پاداش عبادت های مستمر بنده مؤمنی را که هر روز در محل نماز خود، به عبادت و نماز و راز و نیاز با خدا مشغول مى شد، بنویسند. اما او را در محل نماز همیشگی خود نیافتند، بلکه او را در بستر بیمارى یافتند . آن دو ملک به سوى آسمان بالا رفتند و به خداوند عرضه داشتند: ما به عادت معمول،  براى ثبت و کتابت پاداش عبادت آن بنده باایمان و با تقوا، به محل  همیشگی نماز او رفتیم، ولى او را در محل نمازش نیافتیم، چرا که او بیمار شده بود و در بستر بیماری افتاده بود. خداوند به آن دو ملک فرمود:

تا زمانی که او در بستر بیمارى است، همان پاداشی را که هر روز براى او، به هنگام نماز و عبادت که در محل نماز و عبادت مى نوشتید، بنویسید، زیرا بر من است که پاداش او را تا آن هنگام که از بستر بیماری بر نخاسته است، برایش بنویسم. 

تأثیر نماز بر زدودن گناهان
امام على علیه السلام فرمودند: با رسول خدا حضرت محمد صلى الله علیه و آله و سلم در مسجد نشسته بودیم و منتظر رسیدن وقت نماز بودیم، در این زمان، مردى برخاست و گفت: یا رسول الله! من مرتکب گناهی شده ام، براى اینکه آمرزیده شوم چه باید بکنم؟ پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله از او روى برگرداند. پس از اینکه نماز تمام شد، همان مرد برخاست و پرسش خود را تکرار کرد. پیامبر خدا صلى الله علیه و آله در پاسخ او اینگونه فرمود: آیا اکنون به همراه ما نماز نگزاردى ، و براى اقامه آن به خوبى وضو نگرفته بودی؟ پاسخ داد: آری یا رسول الله، چنین کردم. پیامبرفرمود: همین نماز، کفاره و سبب آمرزش گناه تو خواهد بود 

نماز به هنگام سفر
حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم، حتی به هنگام سفر نیز از اقامه نماز اول وقت و حتی اقامه نماز مستحبی غافل نبود. در این باب اینگونه نقل شده که آن حضرت از منزلی به منزل دیگر عزیمت نمی‌کردند، جز آنکه در آن منزل دو رکعت نماز می خواندند و می‌فرمود: «می‌خواهم این مکان برایم به نماز خواندن شهادت دهد 

امام علی علیه‌السّلام در این باره می‌فرمود: «شبِ روز بدر، همه خواب بودند، مگر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم که در زیر درختی نماز می‌گزارد و تا صبح گریه می‌کرد.» 

پیامبرگرامی اسلام صلی الله علیه و اله در جای دیگری درباره نماز سفر فرمودند: بهترین سرمایه ای که شخص مسافر برای خانواده و اهل خود به جا می گذارد این است که به هنگام خروج از خانه و قبل از عزیمت، دو رکعت نماز به جای آورد و برای اهل بیت خود دعا کند، چرا که حتما خداوند دعای او را مستجاب می کند.

دعایی که پیامبر اکرم توصیه کرده اند بعد از این نماز خوانده شود، چنین است:

«اللَّهُمَّ اِنِّی اَسْتَوْدِعُک نَفْسِی وَ اَهْلِی وَ مَالِی وَ ذُرِّیتِی وَ دُنْیای وَ اخِرَتِی وَ اَمَانَتِی وَ خَاتِمَهَ عَمَلِی»: خدایا، من خودم و خانواده ام و مال و فرزندان و دنیا و آخرت و عاقبت امرم را به تو می سپارم و تو از آن ها مواظبت و نگهداری بفرما 

در کتاب عوارف المعارف نوشته شهاب الدین عمر سهروردی اینگونه روایت شده است: چون رسول خدا صلی الله علیه و اله و سلم از سفر مراجعت می فرمودند، قبل از هر کاری داخل مسجد می شدند و دو رکعت نماز می خواندند، سپس به سمت خانه تشریف می بردند 

پی نوشت ها

حر عاملی، وسایل الشیعه، انتشارات ال البیت، ج۸، ص۴۲۰
سید بن طاووس، علی بن موسی، فلاح السائل، ص۱۶۲
محدث نوری، حسین، مستدرک الوسایل، ج۴، ص۹۳
علامه مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۱۷، ص۲۹۳
سوره مزمل، آیات۱و۲
سوره طه، آیات۱و۲
فروع کافی، ج۱، ص۳۱
بحار الانوار، ج۸۲، ص۳۱۹
محدث نوری، حسین، مستدرک الوسایل، ج۸، ص۲۴۵
ابن حبان، محمد، صحیح ابن حبان، ج۶، ص۳۳
مکارم الاخلاق، ص۲۴۵
سنن النبی، ملحقات سفر، ص۱۱۸

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ماه شعبان المعظم ورمضان الكريم با حضرت قران وحضرات معصومين

( عليهم السلام ) 

بسم الله الرحمن الرحيم

وصلى الله على محمدٍ وآل الطاهرين و صل على جميع الانبياء والمرسلين و الائمهٍ المعصومين المكرمين  وصل على ملائكه المقربين ،" جبريل امين ،ميكائيل،اسرافيل.عزرائيل" حافين من حول العرش ، كراماً كاتبين و صل على فاطمهً الزهراء (سلام الله عليها) سيدهٍ نساء العالمين

اين صلواتى است كه حقير هر روز صبح وظهر وشب ميفرستم والبته از نتايج بسيارارزشمند آن در ادامه خواهم نوشت،در آستانه ورودبه ماه شعبان المعظم و آماده شدن براى ضيافت الهى در ماه مبارك رمضان بعون الله تعالى وبه شرط حيات اگر عمرى باقى باشد(١) مطالبى خاص تقديم خواهد شدكه براى اين حقير وشما عزيزان مفيد فايده باشد اميد است كه قدرى ما را از اين كشش زمينى ومادى جدا و از بند نفس وخواهش هاى نفسانى و( دلم ميخواهد ها)  رها نمايد، تا بلكه اندكى  طعم ومعناى زندگى پاك و سبك زندگى اولياءالهى راتجربه نماييم ،ان شاء الله - س.م.ر

١-خيلى هم با بودن در اين نشئه موافق نيستم ومدتهاست عطش رفتن وشوق وصال را بيش از ماندن در اين قالب و حصار كوچك بدن  دوست دارم و اين خواسته را از خداى غافرالذنب وقابل التوب و ارحم الراحمين

تقاضاكرده ام،

بسوى ضيافت الهى

بسم الله الرحمن الرحيم

قبل ازاينكه در راستاى وعده فوق توصيه ومطلبى بنويسم براى تبرك اين پست واين تصميم بهتر ديدم كه توصيه اى از امام خمينى رضوان الله تعالى عليه تقديم نمايم وآن اين كه اين توصيه را امام راحل ره هنگامى به نجف تبعيد بودند در پاسخ به نامه يكى از دوستان خود نوشته بودند:

شما آقایان که نعمت جوانی‏‎ ‎‏را واجد هستید چیزی نمی گذرد که به پیری خواهید رسید، نگذارید جوانی از دست‏‎ ‎‏برود و کوشش کنید در خدمت به خالق و خلق و جلب رضای مولا ـ جلّت قدرته. 

در‏‎ ‎‏جوانی تهذیب نفْس بسیار اسهل است از ایام پیری و ضعف که قدرت از دست می رود و‏‎ ‎‏ریشۀ اخلاق فاسده که اصلش از حب دنیا و نفس است استحکام پیدا می کند و تصفیه و‏‎ ‎‏تهذیب بسیار مشکل می شود. مجهز کنید خودتان را برای تحمل ناملایمات و سختیها در‏‎ ‎‏راه خدای تعالی؛ ... 

کوشش کنید حب دنیا و شهرت و‏‎ ‎‏جاه را سرکوب کنید که این خطر در ایام پیری بزرگتر‏‏[‏‏ین‏‏]‏‏ مصایب است.‏

 نكات سازنده از سبك زندگى اولياء الهى

 

سیره آیت‌الله قاضی در بیان آیت‌الله کشمیری،

 آ سید علی قاضی با چه عملی به این مقام رسید؟

(با اظهار عشق وارادت به امام حسين عليه السلام وگريه بر مظلوميت وشهادت آن حضرت )

 اواخر عمر وقتی آب را می‌دید به یاد امام حسین (ع) گریه می‌کرد و آماده برای رفتن بود و با اشاره به روح خود می‌فرمود: دارد می‌رود!

آیت‌الله سید علی قاضی طباطبایی رحمه‌الله علیه یکی از عارفان کامل و بندگان مخلص خدا بود که عارفان و عالمان عبارت «فناء فی الله» را درباره او به کار می‌برند. کرامت‌های او تنها نمایش‌دهنده ذره‌ای از معرفت روحی و اعتلای معنوی او محسوب می‌شود و برای شناخت بیشتر سبک زندگی و زوایای شخصیتی این عارف وارسته لازم است به خاطرات و سخنان عالمانی رجوع شود که در محضر ایشان درس خوانده و شاگردی کرده‌اند.

مرور بخش‌هایی از سخنان ارزشمند آیت‌الله سید عبدالکریم کشمیری، یکی از شاگردان آیت الحق سید علی قاضی، به آشنایی بیشتر با این عارف کامل میپردازیم. لازم به توضیح است که این مطالب از جمله خاطرات شاگردان آیت‌الله کشمیری است که در کتاب‌های متعددی مانند کتاب صحبت جانان و روح و ریحان منتشر شده است.

گریه بر امام حسین علیه‌السلام

آقای قاضی روزهای جمعه منزل روضه داشتند و واعظی مقتل را از روی کتاب می‌خواند که مبادا در نسبت به امامان کم و زیاد شود و آقای قاضی گریه می‌کردند.

آیت‌الله کشمیری می‌فرمود: اواخر عمر، آقای قاضی وقتی آب را می‌دیدند به یاد حضرت ابی‌عبدالله علیه‌السلام گریه می‌کردند و آماده برای رفتن بودند و اشاره به روح خود می‌کرده و می‌فرمود: دارد می‌رود!

مقام آیت‌الله قاضی در مکاشفه

آیت‌الله کشمیری فرمود: بعد از وفاتش خواستم بفهمم مقام قاضی چقدر است، در رؤیا دیدم از قبر آقای قاضی تا به آسمان نور کشیده شده است، فهمیدم خیلی مقام والا دارد.

جنازه شریفش را در وادی‌السلام دفن کردند و وفاتش بسیار برایم ناگوار و سنگین بود.

حضرت آیت‌الله بهجت قدّس سرّه فرمود: شب قبل از وفات آقای قاضی کسی در خواب دید که تابوتی را می‌برند و رویش نوشته بود توفی ولی‌الله «ولی خدا وفات یافت»، فردا دیدند آقای قاضی وفات کرده است.

بیشتر بخوانید
سبک زندگی حضرت ام‌البنین(س)/ مادر حضرت عباس(ع) چگونه مبلغ پیام عاشورا شد؟

«ام‌البنین» از چه‌زمانی لقب مادر حضرت عباس(ع) شد؟

آموزه‌هایی از سبک زندگی در بیان آیت‌الله کشمیری/ راه‌هایی برای حل مشکلات و رفع بلاها

فقر در دنیا

مرحوم آقای قاضی با اینکه دارای عیالات متعدد و فرزندان بسیار بودند، اما از نظر مادی فقیر بودند. حضرت استاد می‌فرمودند: ایشان فقیر بود و آیت‌الله اصفهانی که سخاوتش زبانزد بود می‌گفت: هرگاه قصد می‌کنم برای آقای قاضی چیزی بدهم یادم می‌رود!

مرحوم آقا سید هاشم رضوی هندی، شاگرد دیگر آقای قاضی، نقل کرد که آقای قاضی می‌فرمود: برزخ من در دنیا فقر است که دیگر در برزخ مشکلی نخواهم داشت.

چه سوره‌هایی قبل از خواب می‌خواند؟

می‌فرمودند: آقای قاضی معمولاً شب‌ها قبل از خواب مُسَبّحات ستّ یعنی سوره‌هایی که با سبّح و یسبّح شروع می‌شود را می‌خواندند؛ شامل سوره‌های حدید، حشر، صف، جمعه، تغابن و اعلی.

البته در بعضی روایات مسبّحات خمس و بعضی سبع وارد شده و در اصول کافی ستّ وارد شده است.

پرسش و پاسخ‌هایی درباره آیت‌الله قاضی

سؤال: هر عارفی یک نقطه دگرگونی داشته است، شما چطور شد منقلب شدید؟!

جواب آیت‌الله کشمیری: رسیدن به محضر سید علی آقا قاضی رحمه‌الله علیه.

سؤال: چند سال محضر مرحوم آقای قاضی را درک کردید؟

جواب: پنج سال (1366 – 1361)

سؤال: آقای قاضی را چطور دیدید؟

جواب: ایشان انسان ملکوتی و الهی و فانی فی الله بود، شخص بزرگی بود.

سؤال: سید علی آقا قاضی با چه عملی به این مقام رسید؟

جواب: روزه زیاد می‌گرفت. ذکر یونسیه را ترک نمی‌کرد. منزوی از خلق بود و از مردم دوری می‌کرد. توکل او بر خدا قوی بود.

سؤال: آیا دستور ذکری از ایشان گرفتید؟

جواب: ذکر یونسیه به عدد 400 مرتبه را در سجده و ذکر یا حی یا قیوم را به من دادند.

و در جای دیگر فرمودند: سجده یونسیه حداقل 400 بار در سجده در سحر بهتر است و قرآن خواندن.

سؤال: از آثار نماز شب چیست؟

جواب: نورانیت و روحانیت؛ مرحوم آقای قاضی سفارش به نماز شب می‌کردند.

سؤال: از سید علی آقا قاضی و حالات ایشان بگویید.

جواب: او شخص ملکوتی بود. میان مردم نبود، فانی فی الله بود. وقتی جنازه سید علی آقا قاضی را تشییع کردند، عبادوزی که گاهی قاضی (به خاطر بعضی صفات پسندیده) در دکانش می‌نشست، دید خیلی در تشییع شرکت کردند. تعجب کرد و گفت: او گاهی دکانم می‌نشست ولی نمی‌دانستم آدم ملّایی هست. آقای قاضی خود را نشان نمی‌داد.

سؤال: از سید علی آقا قاضی کیمیا خواستید؟

جواب: بله، ایشان ذکر «اللهم اغننی بحلالک عن حرامک و بفضلک عمّن سواک» را فرمودند زیاد بگو. 

  

 

 

ننگ ونکبت ومرگ برآمریکا و اسرائیل قاتلان بشریت

اگر چه صهیونیست های جنایتکار و آمریکا شیطان اکبرمحکوم به شکست هستند

 واسلام ناب جهانی خواهد شد ،لکن این نبردهای فعلی ومقطعی در جهان مستقيماً هیچ ربطی به امر مقدس و مهم ظهور ندارد ،فقط بسیار ضعیف محتمل است، مقدمه برخی از علائم غیر حتمی باشد

قطعا ایران اسلامی بستر ساز امر مقدس ظهورمنجی عالم(عج) است

جامعه انقلابی و ولایی  ایران اسلامی  ، شیعیان اثنی عشری در کشور اهلبیت عصمت وطهارت ( علیهم السلام) مقدمه سازان قیام منجی عالم (عج) می باشند ، نه این تحولات گذرا و پرتاب چند موشک از سوی شیاطین ومستکبرین عالم  به یمن مظلوم  و غیره ، 

از سویی توجه داشته باشید که به تحلیل های  برخی تشنگان شهرت که هر مطلبی را برزبان وقلم  جاری میکنند و خود را متخصص در امر مهدویت نیز میدانند، توجهی نکنید ،بلکه سعی نمایید با مراقبت از خود وخانواده در مقابل ابتدال فرهنگی از سوی عده ای غافل ومعدودی عوامل شیطان در جامعه وعبودیت وبندگی خدای متعال ودر مسیر تعالی شهیدانی همچون حاج قاسم عزیز وراهنمایان و معلمانی چون استاد شهید مطهری و الگو قرار دادن مشی زندگی امامین انقلاب و شناخت مقام امامت بویژه امام زمان سلام الله علیه ، سبک زندگی مومنانه داشته باشید و زمینه ساز ظهور منجی عالم (عج) بشوید، 

شیعه باید هوشیار باشد ،کیس باشد وامام شناس باشد،  دنباله روی هر مطلبی در خصوص امر مهمی چون ظهور امام زمان (سلام الله علیه ) و ادعاهای کسانی که صرفا با واژه های زیبا بازی میکنند نباشد و با مرور مطالب قبل وبعد برخی مدعیان تخصص در امر دین وانقلاب و مهدویت وظهور ، مراقب باشد ،عشق و علاقه وامیدش به امام زمان سلام الله علیه  بازیچه شهرت طلبی برخی افراد نشود، مراقب باشید و با توسل مستقیم  از محضر انور  امام عصر (علیه السلام)  برای شناخت مقام امامت و انقلاب جهانی آن حضرت یاری بخواهید ، اللهم عجل لولیک الفرج

 

اسلام پیروز است 

جمهوری اسلامی بر تمامی استکبار جهانی به رهبری آمریکا و رذالت صهیونیستهای جانی پیروز شده است و این پیروزی برای صاحبان اندیشه وسیاستمداران هوشمند و عقلای جهان قابل درک است

انقلاب اسلامی در اهداف جهانشمول خود هوشمندانه وبا اقتدار به پیش میرود و هرچه بیشتر دایره محبوبیتش در بین موحدین وآزادیخواهان جهان گسترش می یابد ، مورد خشم بیشتر شیاطین ودشمنان بشریت قرار میگیرد

امروز در جهان دوجبهه بیشتر در حال کاروزار نیست، که سخت در حال نبرد می باشند ، جبهه اسلام ناب و جبهه کفر و دشمنان بشریت ، امروز روز امتحانات سخت برای مدعیان مسلمانی و آزادیخواهی است ، بصیرت امروز در یاری اسلام ناب ونجات بشریت از شرجنایتکاران صهیونیست وجانیان سیاه قلب درکاخ سفید ،  اجر زحمات تمام انبیاء واولیاء و ارزش خون تمام شهیدان تاریخ را در بدنبال دارد و مورد نظر ولی الله الاعظم روحی له الفداه خواهد بود،

 پیروز این نبرد بزرگ ملت رشید ایران به رهبری رهبر معظم  فرزانه انقلاب اسلامی هستند ،

اسلام پیروز است وکفر محکوم به نابودی است ،این یک تحلیل نیست بکه واقعیتی است که میبینم ودر پیش داریم

س.م،ر

سالگرد شهادت آیت الله العظمی حاج قاسم سلیمانی را گرامی میداریم

پاک و با اخلاص زندگی کنیم 

با خدا وبا بندگان خدا(مردم) صادق باشیم

السلام علیک یافاطمه الزهراء

شرح سر
توسل به حضرت أم الکتاب صدیقه کبری (سلام الله علیها) در قنوت نماز
صاحب عروة ذیل مسئلۀ پنجم فصل قنوت در تتمۀ کتاب الصلاة می نویسد:
«رأيت في بعض الإجازات التأكيد في المداومة عليه في القنوتات، و من الأدعية الّتي أكّد أرباب كتب السنن بقراءتها في القنوت: ما أرويه عن والدي العلاّمة و غيره، عن العلاّمة جمال السالكين الحاجّ‌ السيد مرتضى الرضوي الكشميري، بطرقه إلى قدوة الناسكين السيد رضيّ‌ الدين بن طاووس الحسني، بطرقه:
أنّ‌ سيّدتنا الزهراء البتول (روحي لها الفداء) كانت تدعو في القنوت بهذا الدعاء:
«اللهمّ‌ إنّي أسألك بحقّ‌ فاطمة و أبيها و بعلها و بنيها و السرّ المستودع فيها أن تصلّي على محمد و آل محمد، و أن تفعل بي ما أنت أهله، و لا تفعل بي ما أنا أهله، برحمتك يا أرحم الراحمين»
پروردگارا! من تو را به حقّ فاطمه و پدرش، و شوهرش و فرزندانش، و رازی را که در او به امانت نهاده‌ای می‌خوانم، ‌که درود بفرستی بر محمد و آل محمد و آن‌گونه که خود شایسته آنی با من رفتار کنی نه آن‌گونه که من سزاوار آنم.
و قال: «إنّ‌ هذا دعاء الملائكة في قنوتاتهم» (المرعشي).

 العروة الوثقی و التعلیقات علیها، ص ۴۴۰

 

فاطمیه
مقتل الزهراء(سلام الله علیها)

بخش سوم
فإذا جاءت الطامة الکبری

حضرت صادق الائمه (علیه السلام) قیامت کبرای لطم بر خدّ حضرت ناموس الهی و شکسته شدن گوشواره بر اثر شدت ضربه را اینگونه توصیف نمودند:
فَخَرَجَتْ وَ الْكِتَابُ مَعَهَا فَلَقِيَهَا عُمَرُ فَقَالَ يَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ مَا هَذَا الْكِتَابُ الَّذِي مَعَكَ؟
...فَرَفَسَهَا بِرِجْلِهِ وَ كَانَتْ حَامِلَةً بِابْنٍ اسْمُهُ الْمُحَسِّنُ فَأَسْقَطَتِ الْمُحَسِّنَ مِنْ بَطْنِهَا ثُمَّ لَطَمَهَا فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى قُرْطٍ فِي أُذُنِهَا حِينَ نُقِفَتْ‏ ..
مادرمان از نزد  ملعون ثانی خارج شد در حالی که آن ملعون، نامه فدک را امضاء کرده بود (تا فدک را پس از غصب شدن به حضرت فاطمة برگردانند) در این زمان ملعون اول به مادرمان برخورد کرد و گفت: ای دختر محمد! این چیست؟
پس لگدی با پای خود به مادرمان زد ، در حالی که آن حضرت به فرزندی باردار بود که نامش «محسن» بود ؛ پس محسن سقط شد؛ سپس سیلی بر صورت مادرمان زد، کأن اکنون می بینم که گوشواره ای که در گوشش بود، شکسته شد

📚الإختصاص ؛ النص ؛ ص۱۸۳
و حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی (صلی الله علیه واله و سلم) در آخرین ساعات عمر شریفشان به این مصیبت عظمی اشاره نموده، بر آن گریستند و فرمودند:
أَبْكِي مِنْ .. لَطْمِ فَاطِمَةَ خَدِّهَا
می گریم بر سیلی که بر صورت فاطمة (سلام الله علیها) می زنند!

📚بحار الأنوار ؛ ج‏۴۴ ؛ ص۱۴۹
طامة الکبرای ذوات مقدسه آل الله (علیهم السلام)، همان جسارت های شیطان مطلق ، ملعون ثانی بر حضرت حجة الله علی الحجج، أم الائمه و أم ابیها فاطمة الزهراء (علیها السلام) است که حضرت صادق (علیه السلام) از آن به اصل روز عذاب، تعبیر فرمودند:
و لَا كَيَوْمِ مِحْنَتِنَا بِكَرْبَلَا وَ إِنْ كَانَ كَيَوْمِ السَّقِيفَةِ وَ إِحْرَاقِ الْبَابِ عَلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ وَ زَيْنَبَ وَ أُمِّ كُلْثُومٍ وَ فِضَّةَ وَ قَتْلِ مُحَسِّنٍ بِالرَّفْسَةِ لَأَعْظَمُ وَ أَمَرُّ لِأَنَّهُ أَصْلُ يَوْمِ الْعَذَاب
هیچ روزی چون روز مصیبت ما در کربلا نیست، اگرچه روز سقیفه و آتش زدن درب خانه حضرت أميرالمؤمنين و فاطمة و حسن و حسین و  زینب و أم کلثوم و فضه و قتل حضرت محسن بن علی (علیهم السلام) با ضرب لگد، بزرگ تر و سخت تر و جانگدازتر بود، چرا که اصل روز مصیبت ماست 
📚عوالم العلوم و المعارف، ج ‏۱۱، ص ۵۶۷
📚نوائب الدور، ج ۳،ص۱۹۴
📚الهداية الکبری،ص۴۱۷
داهیة و بلیة ای که عظمت آن بر تمامی دواهی غالب است ، سرکشی و طغیان بر حضرت ناموس و جمال الهی بود که از شدت عظمت آن ، غضب الهی به ظهور رسید و جهنم از آن سیلی خلق گردید. چنانکه حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و اله و سلم) مکررا فرمودند:
إِنَّ اللَّهَ يَغْضَبُ لِغَضَبِكِ وَ يَرْضَى لِرِضَاكِ
اي فاطمة، خداوند با غضب تو، غصب می‌نماید

📚بحار الأنوار، ج‏۳۰، ص: ۳۵۳
جسارت هایی که به ساحت قدسية ی رحمت مطلقه و رحمت ربّ العالمینی حضرت أم ابیها فاطمة الزهرأ (علیها السلام) شد، سبب گردید غضب الهی بارز و ظاهر گردیده و جهنم خلق شود.
چرا که حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده بودند:
«لَوِ اجْتَمَعَ‏ النَّاسُ‏ عَلَى حُبِّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ علیه السلام لَمَا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ النَّار» : اگر تمامی خلق بر محبت امیرالمومنین علی (علیه السلام) جمع می شدند، جهنم هیچ گاه خلق نمی شد.
📚كشف الغمة في معرفة الأئمة؛ ج‏۱ ؛ ص۹۹
📚بحار الأنوار ،ج۳۹،ص۲۴۸
لذا در آیات بعدی همین شریفه به بروز و ظهور جهنم اشاره شده است:
فَإِذا جاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرى‏ 

 يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ ما سَعى‏

 وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرى
آن زمان که طامة الکبری رخ دهد، انسان به آنچه کرده متذکر گردیده و جهنم برای هرآنکه قوه بصیرت داشته باشد، بارز می گردد
(سوره نازعات،آیات ۳۴ تا ۳۶)
بنابراین حقیقت و بطن «طامة الکبری» به جسارت های ظلمت مطلق ، دومی ملعون، بر حضرت عصمت و جمال کبرای الهی ، انسیة الحوراء فاطمة الزهراء (علیها السلام) دلالت دارد.
@sharheser

 

فاطمیه
مقتل الزهراء, خطبه مفاخره
قالَتْ مولاتنا فَاطِمَةُ (سلام الله علیها) :
أنَا الْكَوْكَبُ الَّذِي يَلْمَع‏
و من کوکب درخشنده هستم
الفضائل لابن شاذان القمي ،خطبه مفاخره ،صص ۸۰ تا ۸۲
اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكاةٍ فيها مِصْباحٌ الْمِصْباحُ في‏ زُجاجَةٍ الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لا شَرْقِيَّةٍ وَ لا غَرْبِيَّةٍ يَكادُ زَيْتُها يُضي‏ءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ نُورٌ عَلى‏ نُورٍ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَليمٌ
(سوره نور، آيه ۳۵)

حضرت صادق الائمه (علیه السلام) در تفسیر «کوکبّ درّی» ذیل شریفه ۳۵ سوره مبارکه نور فرمودند: فاطِمَةُ كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ مِنْ بَيْنِ‏ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ‏

البرهان في تفسير القرآن ج۴ ص۷۱
تفسير فرات الكوفي ص۲۸۲
صفت «درّی» در عبارت «کوکبّ درّی» اشاره دارد به خصوصیت لامع بودن و نورافشانی کوکب: مضي‏ء متلألئ مثل كوكب.. منسوب إلى الدّرّ.. فإنّه يدفع الظّلام بضوئه.. من لمعانه
تفسير كنز الدقائق ج۹ ؛ ص۳۰۱ا
کوکب دری
یکی از اسامی و القاب حضرت خاتون صدیقة الکبری (سلام الله علیها) «زهراء» است که این نام ایشان در ارتباط است با شأن «کوکب درّی» بودن ایشان. چنانکه وقتی از حضرت صادق الائمه (علیه السلام) در خصوص وجه تسمیه ام الائمه فاطمة (علیها السلام) به «زهراء» سوال شد، آن حضرت در پاسخ فرمودند:
لأنها كانت إذا قامت في محرابها زهر نورها لأهل السماء كما يزهر نور الكواكب لأهل الأرض.
از آنجا که هر گاه در محراب عبادت می ایستادند نور ایشان بر اهل آسمان نور افشانی می کرد، همچنان که نور کوکب بر اهل زمین ، نور افشانی دارد، آن حضرت «زهراء» نامیده شد
معاني الأخبار ؛ النص ؛ ص۶۴
علل الشرائع ؛ ج۱ ؛ ص۱۸۱
و نیز در روایتی دیگر در بیان این وجه تسمیه فرمودند: يراها أهل الجنة كمايرى أحدكم الكوكب الدري الزاهر في افق السماء ، فيقولون:هذه الزهراء لفاطمة
بهشتیان در بهشت، نور حضرت زهراء (علیها السلام) را به صورتی که شما کوکب درّی زاهر (درخشان) را در آسمان می بینید، می بینند و با خود می گویند: این درخشش ، از آنِ فاطمه (سلام الله علیها) است.
مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب)؛ ج۳ ؛ ص۳۳۰
بحار الأنوار ؛ ج۴۳ ؛ ص۱۶
زهور زهرایی حضرت خاتون فاطمة الزهراء (علیه السلام) که تنها بر حضرت امیر عالَم امیرالمومنین علی (علیه السلام) رخ می داده است، یکی دیگر از وجوه تسمیه ایشان به «زهراء» می باشد. مطابق فرمایش حضرت امام حسن العسکری (علیه السلام) حضرت خاتون عالَم بر حضرت امیرعالَم سه بار در شبانه روز ، زهور داشته اند که یکی از این زهورات، زهور همچون «کوکب درّی» بوده است.

⚪كان وجهها يزهر لامير المؤمنين من أول النهار كالشمس الضاحية ، و عند الزوال كالقمر المنير وعند غروب الشمس كالكوكب الدري.
◼مادرمان بدین دلیل «زهراء» نامیده شد که وجه ایشان در ابتدای روز همچون شمس ضاحیة (خورشید روشن) بر امیرالمومنین علی (علیه السلام) زهور و نورافشانی داشته است؛ و در هنگام ظهر همچون قمر منیر (ماه نورانی) و در زمان غروب همچون کوکب درّی.

مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب) ؛ ج۳ ؛ ص۳۳۰
بحار الأنوار ؛ ج۴۳ ؛ ص۱۶

---○-♻️☀️♻️-○---
زهور وجه حضرت خاتون فاطمة (علیها السلام) که در هنگام غروب به رنگ سرخ بوده، همان زهور همچون کوکبّ درّی بر حضرت امیرالمومنین علی (علیه السلام) بوده است. این نور سرخ، نور وجودی حضرت سیدالشهداء (علیه السلام) بود که در وجه حضرت مادر، نورافشانی داشت. حضرت صادق آل محمد (علیهم السلام) در این خصوص فرمودند:

⚪فإذا كان آخر النهار وغربت الشمس احمر وجه فاطمة فأشرق وجهها بالحمرة.. فلم يزل ذلك النور في وجهها حتى ولد الحسين فهو يتقلب في وجوهنا إلى يوم القيامة في الائمة منا أهل البيت إمام بعد إمام
🔘در آخر روز و هنگام غروب، درخشش نور وجه مادرمان بر امیرالمومنین علی (علیه السلام) به رنگ سرخ بود که این سرخی همواره در وجه مادرمان بود تا آن زمان که امام حسین (علیه السلام) متولد شد و سپس این نور به هر یک از ما ائمه (علیهم السلام) انتقال یافت

بحار الأنوار ، ج۴۳ ص: ۱۱
معنای الاخبار ص ۶۴

لذا حضرت خاتون صدیقه طاهره (سلام الله علیها) زهوری همچون کوکب درّی و به رنگ سرخ بر حضرت امیر عالَم علی (علیه السلام) داشته اند و لذا در فرازی از خطبه مفاخره یکی از شئونات ذاتی خویش را کوکب لامع (درخشان) معرفی نمودند:«انا الکوکب الذّی یلمع»
@sharheser

 

فاطمیه
مولاتی یافاطمه بنت محمد صلوات الله علیهما

(۱)

حضرت امام البقیع ، محمد بن علی الباقر (علیه السلام) فرمودند:

فيَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى يَا أَهْلَ الْجَمْعِ طَأْطِئُوا الرُّءُوسَ وَ غُضُّوا الْأَبْصَارَ فَإِنَّ هَذِهِ فَاطِمَةُ تَسِيرُ إِلَى الْجَنَّةِ؛  فتَقُولُ يَا رَبِّ أَحْبَبْتُ أَنْ يُعْرَفَ قَدْرِي فِي مِثْلِ هَذَا الْيَوْمِ

 

خداوند عزوجل در روز قیامت ندا می دهد : ای اهل محشر، همه سرها را به زیر اندازید و چشم ها را فروبندید! این فاطمة (عليها السلام) است که به سوی بهشت روانه می شود
 

حضرت خاتون عالَم فاطمة الزهراء (علیها السلام) عرض می کند : پروردگارا، دوست دارم در این روز قدر من دانسته شود!
 

فيَقُولُ اللَّهُ: يَا بِنْتَ حَبِيبِي ارْجِعِي فَانْظُرِي مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ حُبٌّ لَكِ أَوْ لِأَحَدٍ مِنْ ذُرِّيَّتِكِ خُذِي بِيَدِهِ فَأَدْخِلِيهِ الْجَنَّةَ
 

پس خداوند عزوجل ندا می دهد: ای دختر حبیب ام!  بنگر هر کس در قلبش حب تو و یا حبّ یکی از ذریه تو باشد را داخل بهشت نما.

بحار الأنوار  ؛ ج۴۳ ؛ ص۶۴
تفسير فرات الكوفي ؛ ص۲۹۸

(۲)

شرح سر
فاطمیه

عن موسی بن جعفر عن ابيه (علیهم السلام) قال:
«لَمَّا حَضَرَتْ رَسُولَ اللَّهِپ (صلوات الله علیه) الْوَفَاهُ دَعَا الْأَنْصَارَ وَ قَالَ: یَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَدْ حَانَ الْفِرَاقُ، وَ قَدْ دُعِیتُ وَ أَنَا مُجِیبُ الدَّاعِی... أَلَا إِنَّ فَاطِمَهَ بَابُهَا بَابِی وَ بَیْتُهَا بَیْتِی فَمَنْ هَتَکَهُ فَقَدْ هَتَکَ حِجَابَ اللَّهِ»
حضرت امام موسی بن جعفر الکاظم (عليه‌السلام) فرمودند:
هنگامی که رحلت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نزدیک شد، انصار را فراخواند و فرمود: ای گروه انصار! زمان جدایی فرا رسیده است، همانا دعوت شده ام و البته اجابت خواهم کرد...بدانید که باب فاطمه (علیها السلام) باب من است و بیت او بیت من است، هر کس نسبت به آن هتک حرمت کند، حجاب خداوند متعال را دریده است!
(بحارالانوار ج ۲۲ ص۴۷۷)
فَإِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ مِن مصیبةٍ مَا أفْجَعَها وآلَمَها وأمَضَّها وأحْزَنَها
هذه واللّه مصيبة لا عزاءَ لها و رَزِيَّةٌ لاخَلفَ لها

(۳)

فاطمیه
حضرت صادق الائمه (علیه السلام) قیامت کبرای لطم بر خدّ حضرت ناموس الهی و شکسته شدن گوشواره بر اثر شدت ضربه را اینگونه توصیف نمودند:

 

فَخَرَجَتْ وَ الْكِتَابُ مَعَهَا فَلَقِيَهَا عُمَرُ فَقَالَ يَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ مَا هَذَا الْكِتَابُ الَّذِي مَعَكَ؟
...فَرَفَسَهَا بِرِجْلِهِ وَ كَانَتْ حَامِلَةً بِابْنٍ اسْمُهُ الْمُحَسِّنُ فَأَسْقَطَتِ الْمُحَسِّنَ مِنْ بَطْنِهَا ثُمَّ لَطَمَهَا فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى قُرْطٍ فِي أُذُنِهَا حِينَ نُقِفَتْ‏ ..

▪️مادرمان از نزد  ملعون ثانی خارج شد در حالی که آن ملعون، نامه فدک را امضاء کرده بود (تا فدک را پس از غصب شدن به حضرت فاطمة برگردانند) در این زمان ملعون اول به مادرمان برخورد کرد و گفت: ای دختر محمد! این چیست؟

پس لگدی با پای خود به مادرمان زد ، در حالی که آن حضرت به فرزندی باردار بود که نامش «محسن» بود ؛ پس محسن سقط شد؛ سپس سیلی بر صورت مادرمان زد، کأن اکنون می بینم که گوشواره ای که در گوشش بود، شکسته شد

الإختصاص ؛ النص ؛ ص۱۸۳

و حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی (صلی الله علیه واله و سلم) در آخرین ساعات عمر شریفشان به این مصیبت عظمی اشاره نموده، بر آن گریستند و فرمودند:

 أَبْكِي مِنْ .. لَطْمِ فَاطِمَةَ خَدِّهَا
می گریم بر سیلی که بر صورت فاطمة (سلام الله علیها) می زنند!

بحار الأنوار ؛ ج‏۴۴ ؛ ص۱۴۹
طامة الکبرای ذوات مقدسه آل الله (علیهم السلام)، همان جسارت های شیطان مطلق ، ملعون ثانی بر حضرت حجة الله علی الحجج، أم الائمه و أم ابیها فاطمة الزهراء (علیها السلام) است که حضرت صادق (علیه السلام) از آن به اصل روز عذاب، تعبیر فرمودند:
▪️و لَا كَيَوْمِ مِحْنَتِنَا بِكَرْبَلَا وَ إِنْ كَانَ كَيَوْمِ السَّقِيفَةِ وَ إِحْرَاقِ الْبَابِ عَلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ وَ زَيْنَبَ وَ أُمِّ كُلْثُومٍ وَ فِضَّةَ وَ قَتْلِ مُحَسِّنٍ بِالرَّفْسَةِ لَأَعْظَمُ وَ أَمَرُّ لِأَنَّهُ أَصْلُ يَوْمِ الْعَذَابهیچ روزی چون روز مصیبت ما در کربلا نیست، اگرچه روز سقیفه و آتش زدن درب خانه حضرت أميرالمؤمنين و فاطمة و حسن و حسین و  زینب و أم کلثوم و فضه و قتل حضرت محسن بن علی (علیهم السلام) با ضرب لگد، بزرگ تر و سخت تر و جانگدازتر بود، چرا که اصل روز مصیبت ماست .
عوالم العلوم و المعارف، ج ‏۱۱، ص ۵۶۷
نوائب الدور، ج ۳،ص۱۹۴
الهداية الکبری،ص۴۱۷

داهیة و بلیة ای که عظمت آن بر تمامی دواهی غالب است ، سرکشی و طغیان بر حضرت ناموس و جمال الهی بود که از شدت عظمت آن ، غضب الهی به ظهور رسید و جهنم از آن سیلی خلق گردید. چنانکه حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و اله و سلم) مکررا فرمودند:

إِنَّ اللَّهَ يَغْضَبُ لِغَضَبِكِ وَ يَرْضَى لِرِضَاكِ
اي فاطمة، خداوند با غضب تو، غصب می‌نماید

بحار الأنوار، ج‏۳۰، ص: ۳۵۳

جسارت هایی که به ساحت قدسية ی رحمت مطلقه و رحمت ربّ العالمینی حضرت أم ابیها فاطمة الزهرأ (علیها السلام) شد، سبب گردید غضب الهی بارز و ظاهر گردیده و جهنم خلق شود.

چرا که حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده بودند:
«لَوِ اجْتَمَعَ‏ النَّاسُ‏ عَلَى حُبِّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ علیه السلام لَمَا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ النَّار» : اگر تمامی خلق بر محبت امیرالمومنین علی (علیه السلام) جمع می شدند، جهنم هیچ گاه خلق نمی شد

كشف الغمة في معرفة الأئمة؛ ج‏۱ ؛ ص۹۹
بحار الأنوار ،ج۳۹،ص۲۴۸

لذا در آیات بعدی همین شریفه به بروز و ظهور جهنم اشاره شده است:
فَإِذا جاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرى‏* يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ ما سَعى‏* وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرى


آن زمان که طامة الکبری رخ دهد، انسان به آنچه کرده متذکر گردیده و جهنم برای

هرآنکه قوه بصیرت داشته باشد، بارز می گردد
(سوره نازعات،آیات ۳۴ تا ۳۶)
بنابراین حقیقت و بطن «طامة الکبری» به جسارت های ظلمت مطلق ، دومی ملعون، بر حضرت عصمت و جمال کبرای الهی ، انسیة الحوراء فاطمة الزهراء (علیها السلام)

دلالت دارد.

(۴)

شرح سر
قتل اصحاب الاخدود

«قُتِلَ أَصْحابُ الْأُخْدُودِ * النَّارِ ذاتِ الْوَقُودِ * إِذْ هُمْ عَلَيْها قُعُودٌ * وَ هُمْ عَلى‏ ما يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنينَ شُهُودٌ»

{مرگ بر صاحبان حفره‌هاي آتش [و یا: اصحاب الأخدود به قتل رسیدند] ؛ آتشي عظيم و شعله‌ور؛ هنگامي‌كه در كنار آن نشسته بودند؛ و آنچه را با مؤمنان انجام مي‌دادند تماشا مي‌كردند}
(سوره مبارکه بروج آیات ۴ تا ۷)

از آیات مبارکات حضرت قرآن که در بطن خود به مقتل الزهراء (سلام الله علیها) و مصیبت «احراق البیت» اشاره می نماید، آیات ابتدایی سوره مبارکه بروج است.


◻وجه تنزیل این آیات مبارکات در وصف نبی از انبیاء الهی است که به همراه اصحاب و مؤمنانی که از ثابت قدمان بودند، توسط کفار زمان خویش، به آتش انداخته شده و به قتل رسیدند که از جمله آنان زنی با کودک شیرخوار بود که خود را در این راه فدا کردند (۱) . حضرت باقرالعلوم (علیه السلام) پس از شرح واقعه ،‌ این مؤمنان را «اصحاب الاخدود» معرفی نمودند ؛ چرا که خدّ  الارض به معنای شکافتن زمین و حفر گودال است و این مؤمنان در گودال هایی از آتش، انداخته شده و به قتل رسیدند (۲).

اما در حدیثی دیگر از لسان مبارک حضرت صادق الائمه (علیه السلام)، لقب «اصحاب الاخدود» نه به مؤمنان، بلکه به کفار قوم نسبت داده شده است؛ یعنی صاحبان حفر گودال های آتش. فلذا آن حضرت، هنگام تلاوت شریفه فوق، «قتل» را با «فتح قاف» قرائت نمودند: تَلَا عِنْدَ الصَّادِقِ علیه السلام رَجُلٌ‏ قُتِلَ أَصْحابُ الْأُخْدُودِ فَقَالَ قَتَلَ أَصْحَابَ الْأُخْدُود (۳) [بدین معنا که اصحاب الاخدود،‌ همان کافرانی بودند که مؤمنان را به قتل رساندند].


لذا اصحاب الاخدود،‌ در تنزیل این شریفه، در یک وجه به اصحاب پیامبری نسبت داده می شود که از جانب اعداء و کفار قوم، آتش بر آنان برپا شد و آنان در این راه جان خویش را فدا نمودند ؛ و در وجه ای دیگر،‌ به کفار و اعداء‌ قوم نسبت داده می شود که صاحبان حفر گودال های آتش بودند؛ اما آنچه که وجه مشترک میان کلام حضرت باقرالعلوم و حضرت صادق الائمه (علیهما السلام) می باشد [و در اینجا نیز محط بحث است] نفس برپایی آتش توسط کفار و اعداء‌الله و خباثت آنان در به قتل رساندن اولیاء‌الله است [چه لفظ  «اصحاب الأخدود» به مؤمنان نسبت داده شود و چه به کافران؛ دلالت مشترک، بر پا شدن آتش توسط کفار برای مؤمنان است]؛ مصیبتی که اصل و ریشه و حقیقت آن در یک جا در عالَم به ظهور اکمل و اتم رسید:

مصیبت اعظم و عظمای «احراق البیت»؛ برپا کردن آتش بر درب خانه امیرالمومنین و فاطمة الزهراء (سلام الله علیهما) و هتک حرمت آل الله (علیهم السلام).


◻لذا آن هنگام که نزد پیامبر اکرم (صلی الله علیه و اله و سلم) از اصحاب الاخدود سخن به میان می آمد، آن حضرت از سختی بلا به خداوند متعال پناه می بردند: كَانَ النَّبِيُّ (صلوات الله علیه) إِذَا ذُكِرَ عِنْدَهُ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ تَعَوَّذَ بِاللَّهِ مِنْ جَهْدِ الْبَلَاءِ (۴).

⚪به عبارت دیگر،‌ سوزانده شدن بیت الله و شکسته شدن حریم عصمة الله الکبری ، مصیبت عظمایی است که حضرت قرآن در بطن آیات سوره مبارکه بروج بدان اشاره می نماید. جسارتی که به قصد سوزاندن و به قتل رساندن اهل بیت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و اله و سلم) صورت پذیرفت؛ چنانکه در اقوال از لسان اصل کفر و أعدی عدو الله، ملعون ثانی تصریح شده که گفت :

«إنْ لَمْ يَخْرُجْ جِئْتُ بِالْحَطَبِ الْجَزْلِ وَ أَضْرَمْتُهَا نَاراً عَلَى أَهْلِ هَذَا الْبَيْتِ وَ أُحْرِقُ مَنْ

(۵)فِيه»

اگر علی (علیه السلام) خارج نشود، هیزم فراوانی می آورم  و بر اهل این خانه آتش بر پا می کنم و هر آنکه داخل آن است را می سوزانم
▫️«وَ اَلَّذِی نَفْسُ عُمَرَ بِیدِهِ لَیخْرُجَنَّ أَوْ لَأُحْرِقَنَّهُ عَلَی مَا فِیهِ» (۶)

قسم به کسی که جان عمر...ل. لت در دست اوست یا اهل خانه خارج می شوند یا خانه را با هر چه در آنست به آتش می کشم!

«اُحرِقُوا دَارَهَا بِمَن فِیهَا»
خانه را با هر آنکه در آن است،‌ به آتش بکشید (۷)

ادامه دارد...⬇️

 

(۵)


فاطمیه

قالت فاطمه (سلام الله علیها

«أَنَا الشَّفِيعُ الْمُشَفَّعُ» _ أَنَا ابنة الشَّفِيعُ الْمُشَفَّعُ

من شفاعت کننده ای هستم که شفاعتش پذیرفته می شود/ من دختر شفاعت کننده ای هستم که شفاعتش پذیرفته می شود
 به اختلاف نسخ،‌ این عبارت به هر دو صورت وارد شده است

 الفضائل لابن شاذان قمی، (خطبه مفاخره)، صص۸۰ تا ۸۲

قلْ لِلَّهِ الشَّفاعَةُ جَميعاً لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُون‏
(سوره زمر،‌آيه ۴۴)

از مناقب ذاتی حضرت خاتون عالَم صدیقه الکبری (سلام الله علیها) شفیعه روز محشر بودن وجود مقدسه شان است. حضرت فاطمة الزهراء (سلام الله علیها) هم دخترِ صاحب مقام محمود یعنی صاحب شفاعت مطلق روز قیامت، وجود مقدس رسول الله (صلی الله علیه و اله و سلم) هستند و هم خود شفیعه کبرای صحرای محشر اند.

حضرت محمد بن علی الباقر (علیه السلام) در خصوص امر شفاعت روز قیامت فرمودند :

..ربّ عزوجل به آنان (اهل توحید در جهنم) توجهی دوباره کرده و به ملائکه و مومنین می گوید شما برایشان شفاعت کنید! این شفاعت ادامه دارد تا جایی که تمام کسانی که مشیت بر شفاعت شان قرار گرفته،‌ شفاعت می شوند و کسی باقی نمی ماند

در این زمان خداوند تبارک و تعالی ندا می دهد:

أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ اخْرُجُوا بِرَحْمَتِي فَيَخْرُجُونَ كَمَا يَخْرُجُ الْفَرَاشُ‏

▫️من ارحم الراحمین هستم، به واسطه رحمت ام از جهنم خارج کنید

البرهان في تفسير القرآن ؛ ج۳ ؛ ص۱۳۴
بحار الأنوار ج۸ ص: ۳۶۲

مظهر مطلق رحمانیت مقام ربّ العالمینی، حضرت اُمّ ابیها ، الشَّفِيعُة الْمُشَفَّعة، صدیقه الکبری (سلام الله علیها) است. آن وجود مقدسی که هر کس به دامان مهر و محبت مادری اش هر چند به نخ باریکی از چادر حضرت مادر متوسل شود، مشمول اعظم و اکبر شفاعت در عالَم یعنی ارحم الرّاحمینی ذات قرار می گیرد.

حضرت امام البقیع ، محمد بن علی الباقر (علیه السلام) در حدیثی دیگر بیان نمودند:

فيَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى يَا أَهْلَ الْجَمْعِ طَأْطِئُوا الرُّءُوسَ وَ غُضُّوا الْأَبْصَارَ فَإِنَّ هَذِهِ فَاطِمَةُ تَسِيرُ إِلَى الْجَنَّةِ؛  فتَقُولُ يَا رَبِّ أَحْبَبْتُ أَنْ يُعْرَفَ قَدْرِي فِي مِثْلِ هَذَا الْيَوْمِ

خداوند عزوجل ندا می دهد ای اهل محشر، همه سرها را به زیر اندازید و چشم ها را فروبندید! تا خاتون عالَم حضرت صدیقه (سلام الله علیها) به سوی جنت روانه شوند؛ حضرت خاتون فاطمة الزهراء (علیها السلام) عرض می کنند : دوست دارم در این روز قدر من دانسته شود!

فيَقُولُ اللَّهُ يَا بِنْتَ حَبِيبِي ارْجِعِي فَانْظُرِي مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ حُبٌّ لَكِ أَوْ لِأَحَدٍ مِنْ ذُرِّيَّتِكِ خُذِي بِيَدِهِ فَأَدْخِلِيهِ الْجَنَّةَ

پس خداوند عزوجل ندا می دهد: ای دختر حبیب ام!  بنگر هر کس در قلبش حب تو و یا حبّ یکی از ذریه تو باشد را داخل جنت کن

در ادامه حضرت باقرالعلوم (علیه السلام) فرمودند: به خدا قسم در آن روز، حضرت زهراء (سلام الله علیها) همانند مرغی که دانه بر می چیند از محبین و شیعیان خویش را شفاعت می کند؛.. سپس به شیعیان اذن داده می شود که هر کس به دلیل حبّ به حضرت فاطمه (سلام الله علیها) به آنان غذایی داده و یا لباسی پوشانده و یا مقداری آب داده است را داخل بهشت کنند

به گونه ای که جز شک کننده و یا کافر به ولایت و منافق باقی نمی ماند ( یعنی ‌جز خالدین در جهنم از اعداء الله)

بحار الأنوار  ؛ ج۴۳ ؛ ص۶۴
تفسير فرات الكوفي ؛ ص۲۹۸

لذا مظهر مطلق رحمانیتِ مقامِ ربّ العالمینی؛ حضرت اُمّ ابیها ،

الشَّفِيعُة الْمُشَفَّعة، صدیقه الکبری (سلام الله علیها) هستند.

رساله شرح سر


© 1387/11/11 - 1402 islamicworld.ir  تمام حقوق مادی و معنوی برای پایگاه نشر معارف قرآن و ولایتislamicworld.ir محفوظ است.
Template Design:Akin Group
کانال