بسم الله الرحمن الرحیم
به نام آنکه نماز جمعه را عطیهای الهی ساخت برای تبلور ایمان، فهم سیاسی، و پیوند دلها و امامتِ آن را به اهل تقوا، عدالت، و فقاهت سبرد.
خدای متعال فرمود:
فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّكْرَىٰ، سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ
پس تذکر بده، که تذکر سودمند است؛ و کسی که خشیت دارد پند میگیرد. (سوره اعلی)
وامام صادق علیهالسلام فرمود:
«ما مِنْ قَدَمٍ سَعَتْ اِلَی الْجُمُعَةِ اِلاّ حَرَّمَ اللّهُ جَسَدَها عَلَی النّارِ»
هیچ قدمی نیست که در راه نماز جمعه برداشته شود، مگر آنکه خداوند بدن صاحب آن را بر آتش جهنم حرام میسازد.
نماز جمعه، در نگاه فقهی و اجتماعی، منصبی ولایی و جایگاهی اعتقادی است ریشهدار در سیره رسول اکرم (صلی الله علیه واله وسلم )،
و استمرار یافته در تاریخ اهل بیت (علیهم السلام)
و در عصر غیبت موکول به نصب از جانب ولی فقیه،
این جایگاه مقدس، نه سهمی جناحی، نه امتیازی محفلی، بلکه مسئولیتی الهی است که باید به اهل آن سبرده شود.
کسی که بر منبر یا سکوی نماز جمعه میایستد، باید در رفتار، منش، و روابط اجتماعی خود آینهای از عدالت، تقوا، سلامت نَسَب، و بصیرت باشد.
نه آنکه معصوم باشد، بلکه آنکه بتواند اعتماد مردم را نمایندگی کند.
امامت جمعه، تریبونی نیست که در آن خطیب سخن بگوید و مردم سکوت کنند، بلکه سنگریست که مردم باید به آن پناه بیاورند و امام جمعه، همچون دیدهبان، با صداقت و شفافیت، خطوط صلاح و فساد را نشان دهد.
در تاریخ انقلاب اسلامی، نماز جمعه سنگر ایمان و روشنگری بوده است. امامان جمعه شهیدان،قاضی طباطبایی، مدنی، صدوقی، دستغیب، اشرفی اصفهانی، و آلهاشم،
نمادهای زندهی روحانیت جهادیاند آنان که نهتنها بر محراب، بلکه بر جان خود ایستادند نا اقتدار معنوی را پاس دارند.
شهید آلهاشم با خرید نان از نانوایی محله، و با اقتدای به امام جماعتی جوان، امامت جمعه را از منبر به متن زندگی مردم آورد.
و مقام معظم رهبری، حضرت آیتالله العظمی امام خامنهای (حفظه الله من کیدالمنافقین) خود شهید زندهی محراب جمعهاند.
در ۲۴ اسفند ۱۳۶۳، هنگامی که بمب در صفوف نماز جمعه تهران منفجر شد، ایشان نه فقط نماز را رها نکردند، بلکه با صدایی آرام و دلی استوار، خطبه را ادامه دادندو مردم ایستادند، شعار دادند، نماز خواندند، و گفتند:
ما برای شهادت آمدهایم.
امام خمینی (ره) فرمودند:
«من فراموش نمیکنم قصه روز جمعه را...»
حضرت آقا (حفظه الله ) نهتنها فقیه زمان، بلکه«اعرف» زمان و «اعرف» به درد زمان است.
آنکه مرز بین دعوت و دسیسه را در امواج فتنه تشخیص میدهد.
«ازهد» بودنِ ایشان در سادهزیستی منزل و معیشت تجلی یافته،
و «اورع» بودنشان در پرهیز از مظاهر قدرت، رانت و انتسابهای محفلی مشهود است.
ایشان نه از سر شعار، بلکه از سر سلوک، زندگی را به مردم آموختهاند.
منسوبین ایشان، در روزگاری که فرزندان برخی مسئولان در تارهای قدرت تنیدهاند،
در سکوت، پاکدستی را معنا کردهاند. نه در مناصب دولتیاند، نه در ثروت و رقابتاند؛ بلکه در حاشیهاند تا محراب در متن بماند.
مقام معظم رهبری (حفظه الله) در بیاناتی درهفته ی قوه قضائیه، فرمودند:
همه، از امام جمعه تا قاضی و روزنامهنگار، مسئولاند برای حفظ اتحاد ملی
ایشان این توصیه را در هنگامهی تهدیدات چندوجهی مطرح کردند، نه برای آرامسازی، بلکه برای بازسازی اعتماد عمومی.
واما شورای محترم سیاستگذاری ائمه جمعه باید بداند که مسئولیتاش فقط نصب نیست، بلکه پاسخگویی و شفافیت نیز هست و اگر انتصابی صورت گیرد که شبههبرانگیز باشد، باید با صداقت، بازنگری شود.
امامتِ جمعه، تریبون نصیحت نیست، سنگر اعتماد است
کسی که در اطرافش، پروندههای سنگین اجتماعی وجود دارد، حتی اگر خود را مبرا بداند، اقتضای تقوا آن است که کنار رود تا محراب خدشهدار نشود.
مردم محراب را دوست دارند، اما طالب شفافیت هم هستند!
لطفا منصفانه بخوانید وکریمانه قضاوت نمایید! این متن، نه تند است و نه سست و نه ساکت، بلکه ندایی است از دل امت و از زبان دردمندانی که میخواهند نماز جمعه، بماند،اما بماند با صداقت، با صلابت، و با شفافیت.
عزیزان ! اگر محراب لغزید، کسی باید آن را نگه دارد، نه برای حفظ منبر، بلکه برای حفظ امید مردم به دین و اگر مردم، تریبون نماز جمعه را خالی دیدند، تقصیر را باید در انتصاب دید؛ نه در ایمان مردم.
نماز جمعه میراث حضرت ختمی مرتبت (صلی الله علیه آله وسلم ) است و اگر قرار است همجنان در مسیر هدایت امت باقی بماند، باید با نورِ صداقت و صلابتِ اخلاق بدرخشد.
که بفضلِ الهی همچنان اینگونه خواهد بود تا امامِ تمامِ ایام بیاید و با تَشَعشُعِ نورِ نمازش ،جهانی روشن شود،
اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ الْعافِیَةَ وَ النَّصْرَ وَ اجْعَلْنا مِنْ خَیْرِ اَنْصارِهِ وَ اَعْوانِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدینَ بَیْنَ یَدَیْهِ
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ حَصِّنْ ثُغُورَ الْمُسْلِمِينَ بِعِزَّتِكَ، وَ أَيِّدْ حُمَاتَهَا بِقُوَّتِكَ، وَ أَسْبِغْ عَطَايَاهُمْ مِنْ جِدَتِكَ... خدایا! مرزهای مسلمانان را با عزتت استوار ساز، نگهبانان آن را با قدرتت تقویت کن، و عطایایشان را از خزانه کرمت سرشار فرما
اللَّهُمَّ اجْعَلْ قائدنا و سَیّدنا السَیّد علی الخامنهای فِي دِرْعِكَ الْحَصِينَةِ الَّتِي تَجْعَلُ فِيهَا مَنْ تُرِيدُ
اللهم احفظ قائدنا و ولی امرنا، و ارزقه الصحة و العافية، و أيده بنصرك و توفيقك، و اجعل خطواته مباركة في سبيل عز الإسلام و المسلمين.
خدایا! پیشوای ما، سید علی خامنهای را در زره محکم خود قرار ده؛ همان زرهی که هر که را بخواهی در آن جای میدهی.
بارخدایا
رهبر و ولی امر ما را حفظ فرما،
او را از سلامت و عافیت برخوردار کن،
او را به نصرت و توفیق خود تأیید کن، و گامهایش را در مسیر عزت اسلام و مسلمین مبارک گردان
آمین رب العالمین
الاحقر
س.م.ر
