هَرج الروم
هَرج الرُّوم
فروپاشی تمدن غرب و آمادگی جهانی برای ظهور
السلام علیک یاحجت بنالحسن العسکری
(عجل الله تعالی فرجه)
هَرج الروم
آغاز شکست تمدن تاریکی و ظهور نور
در میانهی طوفانهای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی قرن بیستویکم، جهانی که روزی زیر سلطهی بلامنازع تمدن غرب قرار داشت، اکنون به مرحلهای از فرسایش درونی رسیده است که نشانههای اضمحلال آن برای هر ناظر آگاهی مشهود است. تمدنی که با ادعای روشنگری، اما با تاریکی استعمار و استکبار پیش آمد، اکنون در تلاطم بحرانهایی فرو رفته است که از درون میپوسد و از بیرون در هم میریزد. این مرحله از تاریخ، نه صرفاً یک افول معمول، بلکه آغاز هرج ومرج و سرنگونی است
ودر میان نشانههای آخرالزمان که در متون دینی آمدهاند، اصطلاحی پُرمعنا و هشداردهنده به چشم میخورد: «هرج الروم»
به معنای آشوب، درهمریختگی و فروپاشی در جبهه «روم»
تمدنی که در نگاه روایات اسلامی، نماد دنیای غرب، سلطهمادی، و
ائتلاف یهودی _ مسیحی
در پایان تاریخ است.
این اصطلاح، برخلاف بسیاری از تعابیر مبهم یا رمزآلود آخرالزمانی، با وضوح نسبی در روایات آمده و به دوران پرآشوبی اشاره دارد که پیش از ظهور امام مهدی علیهالسلام، در سرزمینهای غربی پدید میآید.
از اینرو، «هرج الروم» را میتوان زلزلهی آغازینِ افول تمدن غرب دانست؛ زلزلهای که پس از قرنها سلطه، مغربزمین را در مسیر سقوط قرار میدهد.
ولذا نشانههای فروپاشی غرب که از درون زخمی است مشاهده می شود
چنانچه شواهد میدانی و واقعی از آغاز این «هرج» در دنیای امروز کاملاً مشهودند.
غرب امروز که روزگاری با ادعای عقلانیت، آزادی، علم و رفاه، جوامع را تحت تأثیر قرار داده بود
اکنون در میانه بحرانی چندبُعدی دستوپا میزند:
بحران عمیق اقتصادی با بدهیهای تریلیوندلاری و ورشکستگی نظام بانکی،
از همگسیختگی اجتماعی و شکاف طبقاتی،
اعتراضات گسترده در خیابانهای فرانسه، آمریکا، آلمان، اسپانیا و بریتانیا،
ضعف شدید در رهبری سیاسی، و
همان پیش،بینی سالها قبل در این پایگاه (اینجا)
تنزل اعتماد عمومی به ساختارهای حکومتی در آمریکا بهعنوان پرچمدار تمدن غرب ،
اعتراضات چندمیلیونی سالها وخاصه روزهای اخیر علیه بیعدالتی نژادی، فساد سیاسی، و سلطه لابیهای صهیونیستی، نماد روشنی از هرج الروم است.
جمعیتی که شعار میدهند
«ما شاه نمیخواهیم»
یا خواستار فروپاشی ساختار سیاسی فعلیاند، در حقیقت زنگ خطر فروپاشی تمدن را به صدا درآوردهاند.
اتحاد کاذب صهیونیسم و مسیحیت؛ شکافی در حال انفجار
نکته مهمتر اینکه آشوب داخلی غرب، فقط یک بحران سیاسی یا اقتصادی نیست؛ بلکه تجلی بحرانی تمدنی است که ریشه در انحرافات عقیدتی دارد.
یکی از بارزترین مظاهر این بحران، پدیدهای به نام «مسیحیت صهیونیستی» است؛ فرقهای سیاسی- مذهبی که با تحریف آموزههای حضرت عیسی ( علیهالسلام) به خادمی مطلق پروژه یهودیسازی فلسطین و زمینهسازی برای ظهور دروغین مسیح بدل شدهاند.
این جریان، با سیطره بر حزب جمهوریخواه آمریکا و تأثیر بر کاخ سفید، سعی دارد باورهای آخرالزمانی خود را با سلاح و رسانه محقق کند. آنها آشکارا به آرماگدون میاندیشند و برای برافروختن آتش جنگی جهانی، لحظهشماری میکنند.
اما همین
اتحاد صهیونیستی- مسیحی،
در بطن خود دارای تناقضاتی است که امروز به مرحله انفجار رسیده است. حتی در متون صهیونیسم مسیحی آمده است که «دو سوم یهودیان نابود خواهند شد»
و تنها اقلیتی با پذیرش مسیحیت خواهند ماند؛
همین تناقض، بنیان این اتحاد مصنوعی را در حال فروپاشی کرده است.
آیا این همان هرج و مرجِ عقیدتی غرب نیست که روایات از آن خبر داده بودند؟
ایران و جبهه مقاومت؛ ظهور قدرتی جدید در دل آشوب
در کنار این فروپاشی تدریجی، تحولات ژئوپلیتیکی منطقه، از شکلگیری قدرتهای نوظهور خبر میدهند.
جمهوری اسلامی ایران، با دارا بودن رهبری حکیم وشجاع وبا بهرهگیری از پشتوانهای ایمانی، قدرت بازدارندگی نظامی، نفوذ فرهنگی و شبکه مقاومت، در حال پر کردن خلأ قدرتِ غرب در منطقه است.
از عقبنشینی آمریکا در افغانستان، تا شکست پروژه تجزیه سوریه که پس از کودتا علیه بشار اسد دچار چالشهای قومی شده، از ناکامی در تحریم ایران تا ناتوانی در مهار حزبالله و گروههای مقاومت فلسطینی وتسلیم رژیم صهیونیستی در پذیرش اتش بس، همه نشانههایی از شکستن هیمنه تمدن غربی و تحقق مرحلهای از «هرج الروم» هستند.
حتی خود صهیونیستها امروز از پایان نظم جهانی غربی و ظهور جبههای جدید، سخن میگویند.
ظهور نزدیک است؛ اما نه به سبک صهیونیستی
مسیحیان صهیونیست، با تمام انحرافاتشان، خود را مهیای ظهور میدانند.
آنها از علائم ظهور حضرت عیسی سخن میگویند؛
از دجال، از ظلم جهانی، از قحطیها، از جنگ آخرالزمان. جالب آنکه همین نشانهها، با تفاوتهایی، در متون اسلامی نیز آمدهاند.
اما تفاوت بزرگ در این است که اسلام، ظهور را نه در سایه آتش و برتریجویی قومی، بلکه در پرتو عدالت، ایمان و حاکمیت اخلاق میبیند.
آنگاه که امام مهدی علیهالسلام، با حمایت الهی و همراهی حضرت عیسی علیهالسلام ومردانی چون پولاد از ایران ویمن وسایر جهان که پیشفراولان وبسترسازان ظهور هستند، پرچم عدالت را برافرازد،
جهانی خسته از جنگ و آشوب، در برابر نور حقیقت و حاکمیت عدالت وحکومت صالحان ، سر تسلیم فرود خواهد آورد.
لذا «هرج الروم» دیگر صرفاً یک پیشگویی روایی نیست بلکه واقعیتی در حال تحقق است.
آنچه امروز در خیابانهای واشنگتن و پاریس رخ میدهد وحضرت آقا حفظه الله (مقام معظم رهبری) در سخنرانی دیروز در جمع ورزشکاران مدال آور فرمودند که:
اگر میتوانید این ۷ملیون نفر که در خیابانها "علیه شما بپا خواسته اند" را به خانه هایشان برگردانید،
چیزی فراتر از ناآرامیهای اجتماعی است؛ اینها تپشهای قلب تمدنی در حال احتضارند.
و در این میان، ملتهای بیدار، خصوصاً ملت شریف ومتحد ومومن ایران اسلامی، با هدایت الهی و رهبری فرزانه، نهتنها نظارهگر، بلکه بازیگر اصلی این تحول تاریخی شدهاند.
مسیر از «هرج» آغاز شده و به «هزم» خواهد انجامید، و در نهایت، در طلوع خورشید ولایت در کنار کعبه، «نور» همه تاریکیها را خواهد زدود.
در نهایت باید گفت که این مرحله از تاریخ، مصداقی از «هرج الروم» در سطحی فراتر است
و ما اکنون با پدیدهای روبرو هستیم که میتوان آن را هَزْمُالروم نامید
"هَرج "یعنی آشوب
و"هَزَم" یعنی شکست
شکست نهایی تمدن مادیگرا و ظلمتمحورغرب،در برابرانقلاب اسلامی ایران که بسترساز ظهورمنجی عالم است وهمچون نوری از مشرق زمین طلوع کرده .
این نور، همان حقیقت گمشدهای است که بشریت قرنها در انتظارش بود: حقیقتی که در عدالت علوی، عقلانیت مهدوی و سلوک حسینی (علیه السلام)جلوهگر است.
واکنون
جهان به نقطهای رسیده که آماده شنیدن ندای
«یٰا أَهْلَ الْعَالَمِ» است.
هنگامی که حضرت مهدی (عج) در کنار کعبه قیام میکند و خود را به جهانیان معرفی مینماید، در همان لحظه، حضرت عیسی علیهالسلام از آسمان فرود میآید و صحنهای رخ میدهد که تاریخ تاکنون نظیرش را ندیده:
پیامبران الهی در کنار هم، برای اقامه نماز، در نقطهای واحد، در پیشگاه پروردگار. و آنگاه جهان، با پرچمهای گوناگون، از شرق و غرب، با تمام فرهنگها و قومیتها، به سوی کعبه خواهند آمد تا بیعت کنند و دوره حاکمیت ظلم، برای همیشه به پایان برسد.
ان شاء الله
الیس صبح بقریب
توجه:
《عنایت داشته باشید،آنچه در این متن مطالعه نمودید فقط یک احتمال قوی است و یک بشارت حتمی در قریب الوقوع بودن ظهور نمی باشد》
س.م.ر
