توسل به امام حسین
(علیه السلام)
●حل یک مشکل بزرگ با
روضه وتوسل به سیدالشهدا (علیهالسلام) درمجلس روضه یکنفره در خودرو ،
روز گذشته ناخواسته مشکلی بزرگی پیدا شده بود،
ومن مستمر دعا میکردم فشار روحی رفع نشدن این مشکل در حال من به اوج رسیده بود ومن در خودرو در حال حرکت بسمت منزل بودم ، ناگهان سنگینی مشکل بر قلبم سایه انداخت از آندست گرفتاریهایی که آدم را بیقرار میکند،
بله درحال رانندگی بودم، صلوات میفرستادم و هر ذکری، هر دعایی، هر توسلی که بلد بودم، زمزمه کردم.
خدا را به اسماء حسنی اش قسم دادم، به رحمتش، به لطفش، به علم و قدرتش به اولیاء وانبیاء وبه محمد وآل محمد (علیهم السلام) وخاصه به مادرم حضرت زهرا (سلام الله علیها) وبه امام رئوف (علیه السلام)ونیت کردم بروم زیارت
● اما انگار چیزی کم بود...
چیزی از جنس دل صاف، از جنس اشک پاک از جنس عشق به محمد وآل محمد(ص) و
گریه بر مظلومیت وشهادت امام حسین (علیه السلام)
همان طور آرام وآهسته با خدا زمزمه میکردم چون در ایه ۵۵ سوره اعراف فرمود:
ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً
پروردگارتان را با تضرّع و پنهانى بخوانید
● پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در سفرى بعضى اصحاب را ديدند كه با فرياد دعا مىكنند حضرت فرمودند:
آرام دعا كنيد
حضرت زكريّا نيز خداوند را در پنهانى و با اخلاص ندا مىكرد
《اذنادى رَبَّهُ نِداءً خَفِيًّا》
بیاختیار خودرو را کنار زدم. بغضم شکست،
دلم شکست
وبناگاه دل رفت کربلا
و بیآنکه کسی باشد روضهای یکنفره آغاز شد(۱)
با صدایی لرزان و قلبی گریان گفتم:
مظلوم حسین...
عطشان حسین...
غریب حسین...
وبه سینه میزدم
یکمجلس سینه زنی تمام عیار وباشور علی الظاهر یکنفره!
با سینهزنی پرشور و اشک، گویی تمام ذرات هستی با من همنوا شدند
صدای "حسین، حسین" از زبان ودل و تمام وجودم بلند بود
صورتم از اشک خیس شد،
اما دلم کم کم سبک شده بود و در همان لحظات آرامشی عجیب بر جانم نشست، آرامشی که از جنس اتصال به کربلا بود.
دوست مومنی دارم مدتی از او بیخبر بودم صدای زنگ واتساپ از گوشی امد نگاه کردم دیدم علی آقا هست باز کردم دیدم ضریح منور امام حسین (علیه السلام) است
سلام کردوگفت
حاج اقاکربلا هستم والانکنارضریح امام حسین (علیه السلام) بیاد شما افتادم من گوشی را میگیرم سمت ضریح شما سلام بده...!!!
ومن با شدت تضرع واشک سلام دادم واز حضرت سیدالشهدا علیه السلام مددخواستم و چند بارعرض کردم
《 دَخیلُک یا اباعبدالله 》
واز علی آقاتشکر کردم
اما شگفت زده بودم... درعین حال آرامشی تمام وحود مرا فراگرفته بود
وشگفتی تر آنکه
تنها دقایقی بعد، آن مشکل بزرگ بیهیچ تلاش ظاهری به بهترین شکل ممکن حل شد و من شب را با ذکر "حسین، حسین" بر لب به خواب رفتم خوابی که بوی کربلا میداد.
●○●
۱_
بسیاری از بزرگان توصیه کرده اند روضه برامام حسین (علیه السلام)را ترک نکنید وحداقل ماهیانه یک روضه در منزل خود داشته باشید حتی
اگر فقط یک نفر مستمع باشد، حتی اگر فقط خودتان باشید.
واسئل منکم الدعا
س.م.ر
