این نیز بگذرد

وانقلاب اسلامی همچنان در حرکت بسوی تکمیل رسالت خود


خدا هست
و زمین بی‌حجت نمی‌ماند


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَمْ يُخْلِ أَرْضَهُ مِنْ حُجَّة

مقدمه:

در این جهان پر از هیاهو و ظلم، دل‌هایی هستند که هنوز به نور  چشم دوخته‌اند.
دل‌هایی که احساس می‌کنند پایان تاریکی و آغاز عدل نزدیک است، حتی اگر چشم‌ها هنوز نشانه‌ها را به روشنی نبینند.

این متن، ادامهٔ همان مسیر است که پیش‌تر با عنوان «خدا هست» آغاز شد:
دعوتی است به سکوت دل، به حضور شهودی، به آمادگی برای وصال با حجت زندهٔ خدا.

اینجا، واژه‌ها فقط خبر نمی‌دهند؛
آن‌ها پل هستند، پل میان دلِ امروز ما و آستان ظهور، از دل تا مدینه.
پلِی که هر خوانندهٔ آماده را گام به گام بالا می‌برد تا حس کند حضور امام حی،

واقعیت جاری است

نه وعده وافسانه


خدا هست

نه چون گفته‌اند
نه چون نوشته‌اند
بل چون
دل
گاهی
بی‌هیچ دلیل
آرام می‌شود
خدا هست
نه در بالا
نه در پایین
نه در دور
نه در نزدیک
بل
در همه
بل
در هیچ
بل
در دل
اگر دل
دل باشد


و چون خدا هست
ولیّ او
هست


نه چون خواهد آمد
بل چون
رفته نیست
نه چون نامش را می‌دانی
بل چون
اگر دل ساکت شود
حضورش
فهمیده می‌شود
           
این روزها
جهان
پر از صداست
تهدید
تحریم
جنگِ لفظی
رسوایی
قدرت
نام‌ها می‌آیند و می‌روند
رئیس‌جمهورها
امپراتوری‌ها
نظم‌ها
اما اشتباه بزرگ این است
که گمان کنیم
ظهور
واکنش به این صداهاست
نه
منجی
با ترامپ نمی‌آید
و با رفتنِ او
نزدیک‌تر نمی‌شود

این نیز بگذرد ،

اما 

انقلاب اسلامی

به ماموریت خود

که بستر سازی ظهور است

ادامه میدهد
اگر قرار بود
«ملئت ظلماً و جوراً»
یعنی فقط
ظلمِ سیاسی
دروغِ رسانه‌ای
دزدیِ قدرت

عامل قیامش بود
تاریخ 
هزار بار
باید شاهد آن می‌بود
ظلمِ آخرالزمان
اول
دل را
ویران می‌کند
وقتی
انسان
در میانِ همه‌چیز
از خودش
جدا می‌شود
وقتی
همه‌چیز دارد
جز
آرامشِ باور
انتظار
حالتِ اضطراری نیست
انتظار
هیجانِ آخرالزمانی نیست
انتظار
تحلیلِ خبر نیست
انتظار
ساختنِ نسبتی زنده است

میان
دلِ امروز.


و امامی
که زنده است
او غایب نیست
چون دور است
غایب است
چون ما
به دیدنِ بی‌صدا
عادت نداریم
کالشمس وراء السحاب
خورشید
هست
ابر
هست
چشم
باید
دیدن
بیاموزد
نشانه‌ها
زنگِ بیدارباش‌اند
نه تقویم

 

فتنه‌ها
محکِ وفاداری‌اند
نه جدولِ زمان

 

اگر همهٔ حوادث
به وقوع بپیوندد
و دل
به قامتِ انتظار
نرسیده باشد
در
گشوده نمی‌شود

 

او زنده است
نه چون قرار است بیاید
بل چون
امامت
قطع نشده
و فرمود:
انا غیر مهملین لمراعاتکم
ولا ناسین لذکرکم
یعنی
حتی اگر
تو
فراموش کنی
مراقبت
قطع نشده
انتظار
بی‌قراری نیست
انتظار
استقرار است
استقرار
در نقطه‌ای
که اگر فردا
هیچ اتفاقی نیفتاد
ایمان
نریزد
بعضی
پیش از ظهورِ عام
به حضور
می‌رسند
نه با پا
بل با
سنخیتِ جان
نه با دیدن
بل با
تحملِ دیده‌شدن
نه با ادعا
بل با
شب‌هایی
که دل
بی‌تماشا
می‌فهمد
در حریم است
دل
باید
تطهیر شود
نه از بغضِ مقدس
که بغضِ ظالم
سرمایهٔ عدل است
بل از
کینه‌های نفسانی
از خشم‌هایی
که انسان را
به خودش
مشغول می‌کند
منتظر
شمشیر دارد
اما
دلش
آینه است
او
ولیّ زندهٔ خداست
نه افسانه
نه خاطره
نه آوارهٔ کوه و بیابان
زنده
به حیاتِ اراده
آرام
مستقر
شاه‌منظر
و مدینه…
نه قابِ تبلیغات
نه جغرافیای سیاست
مدینه
نقطهٔ اشراف است
جایی که
خاک
به احترامِ گام‌های رسالت
لطافت یافته
و زمان
در آستانهٔ ولایت
آهسته می‌شود
شهرِ امانت
او هست
و کارگزارانِ او
در سکوت
کار می‌کنند
خصیصین
رجالِ الغیب
اوتاد
ابدال
نجباء
نقباء
و جوانانی
که قرآن
آنان را
صالحان نامید


وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ
أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ

وبرخی از صالحان در حال بلوغ هستند!!!

زمین
هیچ‌گاه
بی‌حجت
نمی‌ماند
اگر بماند
فرو می‌ریزد
لولا الحجة
لَساخت الأرضُ بأهلها
این
شعر نیست
قانونِ بقاست
و اگر
جنگ‌ها
گسترده شود
اگر
جهان
باز
به جنونِ قدرت
بلغزد
این‌ها
نه فرمانِ ظهور
که
تلنگرهای خفیف‌اند
برای آنان
که دلشان
آماده است
و آن روز
که پس از
«ما ملئت ظلماً و جوراً»

نه آنچه  بقول امام راحل (ره) حمقاء گفتند

بایدزمین رافساد بگیرد!

نه آنگونه نیست

بل 

اینگونه است
پس از آن‌که
دل‌ها
آماده شدند
یاران
تربیت شدند
و زمین
ظرف شد
او
از کنارِ بیتِ خدا
قیام را
اعلام خواهد کرد
نه با فریادِ انتقام
بل با
صدای عدل
و حالا…
اگر
در خواندن این سطور
دل
بی‌دلیل
ساکت شد
اگر
اشک
نه از ترس
بل از
شناخت
جوشید
بدان
به مقصد
نرسیده‌ای
بل
وصل
شده‌ای
او
هست
همان‌گونه که
خدا
هست
و اگر
دل
دل شده باشد
دیگر
نام‌ها
لازم نیست
سکوت
خود
زیارت است
الهی
هب لی کمال الانقطاع الیک
و انِر ابصار قلوبنا
بضیاءِ نظرها
حتی تخرق ابصار القلوب
حجب النور
و تصل الی معدن العظمة
اینجا
فنا نیست
اینجا
بقاست
بقا
در حضورِ
حجتِ حی
بقیةُ اللهِ الأعظم
(سلامُ اللهِ علیه)
ن. وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ
این سطور
نه از دانستن
بل از
چشیدن
آمد

تقدیم
به منتظرانِ حقیقی
س.م.ر
مشهد مقدس
در سایهٔ رضا
و در اشرافِ مدینهٔ رسول خدا ﷺ