ترجمه ها
(العربية) (English) (Español)
(Français) ( آلمانی_Deutsch)
(Italiano ) (Türkçe) (چینی_中文 -Mandarin)
(روسی_Русский) (اردو) (هندی_ (हिन्दी) (ژاپنی _日本語)
بسم الله الرحمن الرحیم
سفربه بهشت بررخی
سفری به حقیقت عالم و دیداری در بهشت برزخی اولیاء الله با امام خمینی(رضوان الله تعالی علیه) چند روز پس از رحلت مقدمه: ○ نماز جماعت اول وقت در مسجد و عنایت امام خمینی (ره) در ملاقات با امام درجایگاه موقت معظم له در بهشت برزخی.
○نماز جماعت و فضیلت اول وقت به توفیق الهی ،حقیر در همواره سعی و اهتمام داشته ام که نماز را به جماعت در مسجد اقامه کنم. اما تا قبل از وقوع این قضیه نماز ظهر را، بدلیل گذشت دقایقی تاآماده شدن صفوف جماعت توسط نمازگزاران و تاخیر چند دقیقه ای امام جماعت، فُرادی میخواندم ،تا فضیلت نماز اول وقت در وقت دقیق ظهر شرعی را با استناد به آیهی قرآن: حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَى (سوره بقره، آیه ۲۳۸) کسب نمایم چون تصور میکردم که این کار(اقامه نماز بصورت فُرادی) اما در وقت دقیق ظهرشرعی، ثواب بیشتری دارد، و سپس نماز عصر را با جماعت مسجد به امام جماعت اقتدا میکردم.
شاید تقدیر الهی بود که همین رفتار، بعدها ارتباطی عمیق با آن دیدار ملکوتی که خواهم گفت پیدا کند…
"با دلی آرام و قلبی مطمئن و روحی شاد و ضمیری امیدوار به فضل خدا از خدمت خواهران و برادران مرخص، و به سوی جایگاه ابدی سفر می کنم. و به دعای خیر شما احتیاج مبرم دارم و از خدای رحمان و رحیم می خواهم که عذرم را در کوتاهی خدمت و قصور و تقصیر بپذیرد." [وصیتنامه سیاسی - الهی امام خمینی (س)، ص ۹۱]
□ سفر به بهشت برزخی امام خمینی (ره)
آغاز سفر به حقیقت عالم وحیات طیبه
وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ۚ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ،
واماخرداد سال ۱۳۶۸
چند روز از رحلت امام خمینی (ره) گذشته بود. دل در التهاب فقدانی عظیم میسوخت، اندیشه در جستجوی حقیقتی برتر به پرواز درآمده بود.
دریکی از همان روزها ناگهان خود را در عالمی دیگر یافتم.! جایی که وصف آن با زبان مادی ممکن نیست. بهشتی که درختانش از نور، رودهایش از رحمت، و هوایش سرشار از آرامش بود. آنجا جناتی بود که در زیر آن نهرها جاری بود، پر از تلألو برگهایی که نهتنها دیده میشدند، بلکه احساس میشدند. هر ذرهاش حامل معنایی بود، هر لحظهاش نشانهای از حقیقت. «جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ...» (سوره آلعمران، آیه ۱۵) باغهایی که نهرها از زیر آن جاری هستند، آرامش جاودانه. وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ۚ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (توبه_۷۲)
○ورود به منزلگاه باعظمت امام در بهشت برزخی
●در این سفر، آدرسی در دست داشتم، مسیری که مرا به بهشت برزخی امام خمینی (ره) میرساند. بدنبال آدرس می رفتم تا به آن رسیدم، ورودی آن مکان، یک در بزرگ، همچون دروازه ای باشکوه وفاخر و بر فراز آن در ورودی "آرم جمهوری اسلامی ایران" بسیار زیبا نصب شده بود و با نوری سبز وطلایی میدرخشید. بدونمانع واردشدم
،درختان سربهفلککشیده، با برگهایی که درخشش آنها فراتر از آنچه در دنیا دیده بودم، درختان عظیم وزیبا مهربانانه باغ را در آغوش گرفته بودند. احساس میکردم که با هر قدمی که برمیدارم، به عمق معنایی نورانیتر فرو میروم. در این بهشت برزخی، نه غم بود، نه اندوه، نه هیچ سایهای از اضطراب تنها آرامش و یقین، تنها عشق و حضور پروردگار. «لا تَسْمَعُ فِيها لاغِيَةً» (سوره غاشیه، آیه ۱۱) در بهشت، هیچ سخن لغو و بیهودهای شنیده نمیشود، فقط سلام و آرامش . نه تنها لغو نيست بلكه كلامى كه به نحوى سبب پديد آمدن لغو هم شود وجود ندارد وَفَٰكِهَةࣲ كَثِيرَةࣲ○
لَّا مَقۡطُوعَةࣲ وَلَا مَمۡنُوعَةࣲ○
(سوره واقعه، آیات ۳۲-۳۳) میوههایی فراوان،
بدون محدودیت،
جاودانه و شیرین.
□دیدار با امام خمبنی (ره) در قلب این باغ، باچشمه هایی جاری و انبوه درختان سر به فلک کشیده و کاخهای عظیم و بلندبالا، تختی قرار داشت مفرّش وبا متکاهای خاص، همانگونه که درِآیات قرآن کریم ازجمله در آیات ۱۲ تا ۱۶ سوره غاشیه آمده است : فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ «۱۲»در آنجا چشمهاى جارى است. فِيها سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ «۱۳» در آنجا تختهايى است برافراشته. وَ أَكْوابٌ مَوْضُوعَةٌ «۱۴» و سبوهايى چيده شده وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ «۱۵» و بالشهايى رديف شده « وَ زَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ «۱۶»و فرشهايى گسترده شده.
و امام خمینی (ره) با آرامشی که هیچ وصفی قادر به بیان آن نیست، بر آن متکاها تکیه زده بودند. نور در چهرهاش موج میزد، و سکونش نشان از آرامشی الهی داشت که در وصف نمیگنجد. همان توصیفاتی که خود در وصیتنامه الهیشان فرموده بودند، بهوضوح در چهره و نشستن ایشان نمایان بود، در آن لحظه، این جملات تنها واژه نبودند، بلکه حقیقتی بودند که با چشم دیده میشد، با قلب احساس میشد و با روح دریافت میگردید. آرامشی که هیچ اضطراب دنیایی نمیتوانست آن را خدشهدار کند، یقین و اطمینانی که همچون جریانی از نور در فضا جاری بود. مانند فرزندی در حضور پدر وتلمیذی درمحضر استاد، به امام سلام کردم، و پاسخی ملکوتی شنیدم "سلام علیکم" همان صوتی مهربانانه وتن صدای خاصِ امام که در دنیا شنیده بودم، اما این بار آمیخته با صفای بهشت. سپس بدون هیچ مقدمه وپرسشی ، با لحنی پر از محبت فرمودند: «فرزندم، یدالله مع الجماعه… دست خدا با جماعت است، با جماعت نماز بخوان و با جماعت دعا کن.»تمام/
□ این سفر، نه خیال بود و نه رؤیا، بلکه عبوری از پردههای هستی به سوی حقیقتی بیکران، جریانی از نور، حضوری از یقین، درخشش سکونی که نه آغاز دارد و نه انجام. هر که با خدا زیست، برای خدا عمل کرد، و خومت به بندگان خدارا سرلوحه زندگی درعبودیت وبندگی خدا قرار داد و عبودیت را نه تکلیف، بلکه راهی به سوی وصال دانست، به رستگاری رسید. در ژرفای این لحظهی ملکوتی، نسیم آرامش از مرکز تمام موهبتهای الهی وزیدن گرفته است. هر ذرهی وجود، سرشار از نغمهی آسمانی، همآواز با ابدیتی است که بیپایان در جان طنینانداز میشود. و اکنون، در پایان این سیر معنوی، پیامی برای اهل دنیا: رستگاری و آرامش بیپایان، تنها در اسلام ناب و مکتب پویای تشیع یافت میشود، همان طور که پیشوای شیعیان امیر المومنین حضرت علی (علیه السلام) در ۱۹ رمضان پس از ضربت ابن ملجم "علیه العنه" فرمود" فُزتُ ورب الکعبه"
وهمان طور که امام حسین علیه السلام در راه رضایت الهی به والاترین درجات رسید ،
سبک وسمت زندگی در مسیر حق وحقیقت، در راهی که نه زوال دارد و نه محدودیت، بلکه حقیقتی است که با ایمان به خدا و پیروی از اولیای الهی، انسان را به مقامی فراتر از هستی مادی میرساند.
والسلام علیکم و رحمتالله و برکاته.
خرداد ۱۴۶۸
س.م.ر
(اخیرا بازنویسی شد)
١- بلحاظ قانونی هر فرد مسئول محتوای نظر ارسالی خود است ،که از طریق قانون با آی پی شناسایی و پيگيرى می شود